×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 1170
JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 1168

Άγχος είναι αυτό που βιώνουμε, όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με γεγονότα τα οποία θεωρούμε απειλητικά για τη σωματική και τη ψυχική μας υγεία και δεν είμαστε σίγουροι αν και με ποιο τρόπο μπορούμε να αντεπεξέλθουμε.

Το άγχος δεν είναι αρρώστια. Όλοι το βιώνουν. Άλλοι σε μεγαλύτερο και άλλοι σε μικρότερο βαθμό. Χωρίς την αίσθηση του στρες δε θα αντιμετωπίζαμε τις προκλήσεις, αλλά ούτε θα αποφεύγαμε τους κινδύνους.

Καλό στρες είναι αυτό που μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση. Μπορεί όμως να γίνει εμπόδιο όταν οι σκέψεις το σώμα και η διάθεση μας αντιδρούν με υπερβολικό και ανεπιθύμητο τρόπο απέναντι στις περιστάσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Το καλό στρες δεν είναι κάτι που οπωσδήποτε  μας αρέσει, όμως μας κάνει να λειτουργούμε. Το κακό στρες μειώνει την απόδοση μας και μπορεί να μας δημιουργήσει αρκετά προβλήματα.

 

Ποιες είναι οι αντιδράσεις μας στο στρες

Όσον αφορά τη διάθεση μας μπορεί να νιώθουμε τρόμο, ενοχές, νευρικότητα, ανυπομονησία, υπερδιέγερση.

Όσον αφορά το σώμα μας μπορεί να έχουμε ταχυπαλμία, κόμπο στο λαιμό, συχνοουρία, επιτάχυνση της αναπνοής, αϋπνία, στεγνό στόμα, κόμπο στο στομάχι, εφίδρωση, ιδρωμένα και κρύα χέρια.

Όσον αφορά τις σκέψεις μας μπορεί να υπάρχει δυσκολία στη συγκέντρωση, σύγχυση, προβλήματα μνήμης και επαναλαμβανόμενες σκέψεις ότι << Δεν θα τα καταφέρω, δεν είμαι καλός, τι θα πούνε οι άλλοι, πρέπει να τα πάω καλά >>.

 

Μερικά από τα πολλά γεγονότα που μπορεί να είναι στρεσογόνα περιλαμβάνουν:

Απρόβλεπτα συμβάντα που απαιτούν αλλαγές (πχ μετακόμιση), διαταραχές στην οικογενειακή ομαλή ζωή (πχ σοβαρή ασθένεια ή θάνατος και οικονομικά προβλήματα), καθημερινές δραστηριότητες που προκαλούν συναισθηματική ένταση (πχ προβλήματα με φίλους, διάβασμα για διαγώνισμα).

 

Το παιδί από τους πρώτους μήνες της ζωής του μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα άγχους όταν δεν ικανοποιούνται οι βασικές ανάγκες του για αγάπη, στοργή, φαγητό, ζεστασιά. Αργότερα μπορεί επίσης να βιώσει άγχος από λάθη των γονιών στη διαπαιδαγώγηση του όπως η υπερπροστασία, η τελειοθηρία, ο αυταρχισμός.

Άλλες πηγές άγχους για ένα παιδί είναι ο ερχομός ενός νέου μέλους στην οικογένεια, οι οικονομικοί φόβοι, μια σοβαρή ασθένεια, θάνατος συγγενικού προσώπου, το διαζύγιο, οι τσακωμοί των γονιών του, το σχολείο και οι φίλοι του.

Το παιδί βιώνει το άγχος ως ένα δυσάρεστο συναίσθημα ενός αόριστου κινδύνου και το εκφράζει γενικά σαν να νιώθει έναν κίνδυνο, μια ανησυχία, ένα φόβο. Είναι ευαίσθητο, ευέξαπτο, με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δεν ευχαριστιέται το παιχνίδι, έχει έλλειψη συγκέντρωσης, αγωνιώδη αναμονή για κάτι. Μπορεί να φοβάται να κοιμηθεί μόνο του ή όταν κοιμάται να κάνει ανήσυχο ύπνο ή να βλέπει εφιάλτες.

Το παιδί μπορεί να ρωτάει τους γονείς του για ανύπαρκτους κινδύνους και για τραυματισμούς ή αρρώστιες. Τα μικρότερα παιδιά φοβούνται για τέρατα και κλεφτές ή δολοφόνους. Συνήθως τα παιδιά έχουν σωματικά ενοχλήματα όπως στομαχόπονους, κεφαλαλγίες, εμετό, ναυτία, συχνοουρία και ζαλάδα.

 

Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν ένα παιδί στην εκδήλωση του άγχους

  • Ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά ενός παιδιού. Για παράδειγμα παιδιά που χαρακτηρίζονται συνεχώς από αρνητική διάθεση και αρνητικά συναισθήματα.
  • Περιβαλλοντικοί παράγοντες, δηλαδή το οικογενειακό περιβάλλον και οι συνθήκες ανατροφής του παιδιού. Συγκεκριμένα έχει παρατηρηθεί ότι οι αγχώδεις γονείς έχουν εφτά φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν αγχώδη παιδιά. Επίσης η παρουσία κάποιου μέλους στην οικογένεια με χρόνια προβλήματα υγείας. Τα παιδιά έχουν ως πρότυπο μίμησης κάποιο μέλος της οικογένειας για τα συμπτώματα και τις σωματικές τους αιτιάσεις. Άλλος παράγοντας είναι η στάση της οικογένειας απέναντι στην ασθένεια και τον πόνο. Οι προσωπικές αντιλήψεις των γονιών για το τι είναι υγιές και τι όχι και ο τρόπος που το εκφράζουν σε επίπεδο λεκτικό αλλά και σε επίπεδο συμπεριφορας. Τέλος η έλλειψη γονικής φροντίδας καθώς και η υπερπροστασία.

 

Μερικές συμβουλές που μπορούν να βοηθήσουν τους γονείς

  • Η τροποποίηση της στάσης της οικογένειας απέναντι στο πρόβλημα με σωστούς χειρισμούς μπορεί να επηρεάσει θετικά και να βοηθήσει το παιδί να ξεπεράσει αυτή την δυσκολία.
  • Είναι σημαντικό οι γονείς να μάθουν να αναγνωρίζουν τα σημάδια των παιδιών τους.
  • Να προσπαθήσουν να καταλάβουν τι του προκαλεί αυτές τις έντονες αντιδράσεις μέσα από διάλογο όπου θα το ενθαρρύνουν να εκδηλώσει τα συναισθήματα του και τις ανησυχίες του. Να διαπιστώσουν σε ποιες περιπτώσεις αγχώνεται και τι νιώθει εκείνη την ώρα που συμβαίνει αυτό. Να το ρωτήσουν ευθέως τι φοβάται ότι θα συμβεί και τι θεωρεί απειλητικό.
  • Να δείξουν κατανόηση στο πρόβλημα του και να μην αμφισβητούν το ίδιο το παιδί.
  • Να βοηθήσουν το παιδί να στρέψει την προσοχή του σε χαλαρωτικές δραστηριότητες όπως αθλήματα, ζωγραφική και μουσική.
  • Να αυξήσουν το χρόνο που περνάνε μαζί του ποιοτικά (με συζήτηση και παιχνίδι).
  • Να ενισχύουν την αυτοεκτιμηση του παιδιού. Να το ενθαρρύνουν να προσπαθεί και το επαινούνε γι αυτό αλλά να σταματήσουν το κυνήγι του βαθμού και της τελειοθηρίας.
  • Να επαινούν κάθε προσπάθεια του και να μειώσουν τις απαιτήσεις τους όσον αφορά το σχολείο και το φροντιστήριο. Δεν χρειάζεται να το ρωτάνε μόνο τι βαθμούς πήρε αλλά και αν πέρασε καλά στο σχολείο.
  • Να μειώσουν τις υπερβολικές απαιτήσεις και τις τιμωρίες.
  • Να το βοηθήσουν να υιοθετήσει μια πιο θετική στάση στα γεγονότα της ζωής διότι η ζωή είναι γεμάτη χαρές αλλά έχει και αρκετές δυσκολίες.
  • Οι ίδιοι οι γονείς πρέπει να δουν μήπως ο τρόπος που αντιδρούν σε διάφορα καθημερινά γεγονότα ενισχύει αυτή την συμπεριφορά στο παιδί και αν ισχύει κάτι τέτοιο να προσπαθήσουν να το αλλάξουν. Υπάρχουν άνθρωποι που πνίγονται σε μια κουταλιά νερό εύλογο είναι τα παιδιά τους να τους αντιγράφουν σε ανάλογες περιπτώσεις.
  • Να αποφεύγουν την αρνητική κριτική ειδικά μπροστά σε τρίτους και να μην υπάρχει σύγκριση του παιδιού με τα αδέλφια του διότι αυτό μπορεί να του προκαλέσει συναισθήματα χαμηλής αυτοπεποίθησης.
  • Να προσέξουν μήπως προβάλουν την άψογη συμπεριφορά του παιδιού ως βασικό στοιχείο της προσωπικότητας του ή αν το ίδιο το παιδί έχει υπερβολικές απαιτήσεις από τον εαυτό του.
  • Να προσπαθήσουν να περνάει ομαλά κάθε αλλαγή στην καθημερινή του ζωή όπως μια ασθένεια, μια δυσκολία, μια απογοήτευση, η γέννηση ενός νέου παιδιού στην οικογένεια.
  • Είναι αναγκαίο, όταν οι γονείς δουν κάποια σημάδια τα οποία είναι έντονα και σταθερά στο χρόνο, να ζητήσουν την βοήθεια ειδικού ο οποίος θα βοηθήσει το παιδί αλλά και τους γονείς να βρουν τα αίτια αλλά και θα τους βοηθήσει να ξεπεράσουν αυτά τα συμπτώματα, ώστε το παιδί να νιώσει ξανά την χαμένη του σιγουριά, αλλά και τρόπους αντιμετώπισης πιθανών μελλοντικών δυσκολιών.

 

-----------------------------------------------------------------------

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΨΥΧΟΓΙΔΗΣ, Ειδικός Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας Παιδιών-Εφήβων-Ενηλίκων

Στοιχεία Επικοινωνίας: Λ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 77, ΗΡΑΚΛΕΙΟ-ΚΡΗΤΗ, ΤΗΛ: 2810-231464  /  6937 00 22 76

Παρεχόμενες Υπηρεσίες:

  • Συμβουλευτική παιδιών εφήβων ενηλίκων
  • Συμβουλευτική γάμου-σχέσης-οικογένειας
  • Μαθησιακές δυσκολίες - Δυσλεξία
  • Σύστημα Νευροψυχολογικής αποκατάστασης

---------------------------------------------------------------------------------

 

Κάντε κλικ ΕΔΩ και διαβάστε τι λέει για το άγχος στα παιδιά ο Καθηγητής της Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Χρούσος (εκπομπή «Η ζωή είναι αλλού» - προβολή ET1, 28- 9-2011)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η λέξη-κλειδί για την εδραίωση μιας ρουτίνας είναι συνέπεια.

 

Στην πράξη αυτό σημαίνει:

  • σταθερή επανάληψη, δηλαδή κάθε μέρα ή κάθε βράδυ
  • σταθερές ώρες κατά το δυνατό
  • σταθερή αλληλουχία ενεργειών, δηλαδή κάνουμε τα ίδια πράγματα με την ίδια σειρά
  • σταθερή χρήση των ίδιων φράσεων

 

Μικρά μυστικά:

  • Αρχικά, ο χρόνος που θα χρειάζεται το παιδί για να δει και να κάνει αυτό που λέει η ρουτίνα σε κάθε βήμα θα είναι μεγαλύτερος από αυτό που θα θέλαμε. Όμως, δεν πρέπει να παρέμβουμε και να κάνουμε κάτι εμείς αντί για το παιδί, προκειμένου να μικρύνουμε τον χρόνο. Απλώς πρέπει να εφαρμόσουμε όσο γίνεται νωρίτερα την όλη διαδικασία της ρουτίνας, ώστε το παιδί να έχει μπροστά του το χρόνο που χρειάζεται μέχρι να την κατακτήσει. Άρα, εάν θέλετε μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου το παιδί να κατακτήσει μια ρουτίνα ξεκινήστε οπωσδήποτε 2 εβδομάδες πριν.
  • Εάν θέλετε να βοηθήσετε το παιδί να αποκτήσει μία αίσθηση του χρόνου, ώστε π.χ. το πλύσιμο των δοντιών να μην κρατά μια αιωνιότητα μια καλή ιδέα είναι τα CD με τραγούδια. Βάλτε το αγαπημένο του CD να παίζει και πείτε του ότι πρέπει να έχει τελειώσει π.χ. το βούρτσισμα των δοντιών, όταν θα τελειώσει και το δεύτερο τραγουδάκι ή ότι μέχρι να σταματήσει η μουσική θα πρέπει να έχει τελειώσει με τα 3 πρώτα βήματα της ρουτίνας.
  • Όταν ξέρετε ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές σε μια ρουτίνα, π.χ. λόγω ταξιδιών κλπ., συζητείστε το με τα παιδιά λίγες μέρες πριν αντί να διακόψετε χωρίς εξηγήσεις τη ρουτίνα.
  • Ζητήστε από όλους όσους ασχολούνται με τη φροντίδα του παιδιού να την τηρούν. Όταν εσείς απουσιάζετε θα πρέπει και ο μπαμπάς/η γιαγιά/ο παππούς/η θεία/η κοπέλα που το προσέχει να τηρήσουν τη ρουτίνα.

 

Συνήθως το δύσκολο είναι να ακολουθήσουμε εμείς πρώτοι ένα πρόγραμμα και όχι τα παιδιά. Τα παιδιά θα ακολουθήσουν και μάλιστα θα υιοθετήσουν και το λεξιλόγιο. Θα εκπλαγείτε, όταν σας πει το παιδί σας «Θυμήσου τι λέει η ρουτίνα μας! Πρώτα δόντια!».

E.T. © parentbook

Όταν τελειώνει μία σχολική χρονιά ή όταν πλησιάζει μία καινούργια, οι περισσότεροι γονείς σκεφτόμαστε να κάνουμε ένα καλό ξεκαθάρισμα με τα χαρτιά και τις εργασίες των παιδιών μας.

  • Πότε είναι καλύτερο να γίνεται αυτό;
  • Είναι προτιμότερο να ζητούμε από τα παιδιά να το κάνουν;
  • Ποιο πρέπει να είναι το νόημα της όλης διαδικασίας (πέρα από το άδειασμα των συρταριών;)
  • Τι μπορώ να κάνω με τις σχολικές εργασίες που κρατάω;

 

 

Στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ τα παιδιά μαζί με τις κατασκευές αρχίζουν να σωρεύουν βιβλία, τετράδια και σημειώσεις. Οι εργασίες της χρονιάς εκτός από αναμνηστικό χαρακτήρα είναι και ο κρίκος σε μια αλυσίδα γνώσεων. Επομένως, κάποια από αυτά είναι χρήσιμα και για την επόμενη χρονιά.

 

  • Πότε είναι προτιμότερο να κάνουμε την «εκκαθάριση»;

Σε αυτή τη φάση είναι βασικό, όταν ζητήσουμε από το παιδί να κάνει την «εκκαθάριση» να μη του δώσουμε το μήνυμα ότι «Ξεφορτωνόμαστε ό,τι έχει σχέση με το σχολείο και γι’ αυτό μόλις τελειώνει το σχολείο, πετάμε ό,τι κάναμε και αδειάζουμε τα συρτάρια.». Δεν θέλουμε το παιδί να σκεφθεί ότι, μόλις το σχολείο κλείνει, σπεύδουμε να ξεφορτωθούμε τα σχολικά είδη και να απαλλαγούμε από όλες τις σχολικές εργασίες που μας κούρασαν μέσα στη χρονιά. Για το λόγο αυτό είναι προτιμότερο η διαδικασία της «εκκαθάρισης» να γίνει σε 2 στάδια:

1ο στάδιο: Αμέσως μετά το κλείσιμο των σχολείων τοποθετείστε κατασκευές και φωτογραφίες του παιδιού από σχολικές εκδηλώσεις σε περίοπτη θέση μέσα στο σπίτι, έτσι ώστε να ενισχύσετε την αυτοπεποίθηση του παιδιού και να το επιβραβεύσετε για τις προσπάθειές του. Είναι σημαντικό για το παιδί και για τη θετική σχέση που θέλουμε να έχει με το σχολείο, να βλέπει και να αισθάνεται ότι η οικογένειά του δίνει αξία σε αυτά που κάνει στο σχολείο.

2ο στάδιο: Αρχές Σεπτεμβρίου, όταν πια θα αρχίσετε σταδιακά να περνάτε περισσότερο χρόνο μέσα στο σπίτι, ώστε το παιδί να προσαρμοστεί και να επανέλθει στα ωράρια του σχολείου, μπορείτε να του αναθέσετε την εκκαθάριση βιβλίων, τετραδίων και εργασιών. Έτσι, αφενός κερδίζετε την επιθυμητή τακτοποίηση και αφετέρου αξιοποιείτε την όλη διαδικασία ως τρόπο, για να επανασυνδεθεί το παιδί με το σχολείο μετά τις καλοκαιρινές διακοπές.

 

  • Μόνοι ή με το παιδί;

Στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού καλό είναι να κάνετε μαζί με το παιδί την εκκαθάριση από την αρχή ως το τέλος, για να το καθοδηγήσετε στο τι και πώς. Στις μεγαλύτερες τάξεις καλό είναι να αφήνετε περιθώρια στο παιδί να ασχοληθεί μόνο του με τη διαδικασία αυτή, αλλά και πάλι θα πρέπει να δώσετε χρόνο στο να συζητήσετε για το τι θέλει να κρατήσει και τι όχι. Έτσι, στο Γυμνάσιο πια θα είναι έτοιμο να αποφασίζει υπεύθυνα για τη διαδικασία της «εκκαθάρισης».

Όμως κάθε χρονιά είναι σημαντικό να συζητάμε με το παιδί για το τι θέλει να κρατήσει και τι όχι. Το ρωτάμε λοιπόν τι θέλει να κρατήσει και γιατί, τι νομίζει ότι θα του είναι χρήσιμο και για την επόμενη χρονιά και τι όχι. Με τον τρόπο αυτό ενισχύεται η επικοινωνία μας με το παιδί: καταλαβαίνουμε ακόμα καλύτερα πώς νιώθει και τι σκέφτεται για κάθε μάθημα, τι ανάγκες και τι προσδοκίες έχει για την επόμενη χρονιά, τι αγαπά και τι το προβληματίζει.

 

  • Πώς είναι προτιμότερο να κάνουμε την «εκκαθάριση»;

Για να καθοδηγήσετε το παιδί, καλό είναι να έχετε υπόψη τα εξής:

  1. Ζητήστε του να ξεχωρίσει βιβλία, τετράδια και σημειώσεις ανά μάθημα.
  2. Ζητήστε του να αποφασίσει ποια θα κρατήσει για άμεση χρήση (και θα τα βάλει στη βιβλιοθήκη του π.χ), ποια θα φυλάξει και ποια θεωρεί ότι δεν θα τα χρειαστεί πια. Οπότε θα φτιάξει 3 στήλες από πράγματα.
  3. Αυτές οι ενέργειες απαιτούν να κάνει το παιδί ένα γρήγορο πέρασμα-ξεφύλλισμα κι έτσι να «θυμηθεί» λίγο πολύ τι έκανε την προηγούμενη χρονιά.

 

 ------------------------------------------------------------

Συμβουλή:

Εάν έχετε μεγαλύτερα παιδιά, βάλτε τα να συμμετέχουν συμβουλευτικά στη διαδικασία εκκαθάρισης των μικρότερων παιδιών και να πουν από την εμπειρία τους τι τους χρησίμεψε και τι όχι.

 

E.T. © parentbook

 Κάντε κλικ ΕΔΩ και δείτε πρακτικές συμβουλές για το πώς να φυλάξετε κατασκευές, ζωγραφιές και άλλα επιτεύγματα από τη σχολική ζωή των παιδιών μου.

Όταν τελειώνει μία σχολική χρονιά ή λίγο πριν ανοιξουν τα σχολεία, οι περισσότεροι γονείς σκεφτόμαστε να κάνουμε ένα καλό ξεκαθάρισμα με τα χαρτιά και τις εργασίες των παιδιών μας.

  • Πότε είναι καλύτερο να γίνεται αυτό;
  • Είναι προτιμότερο να ζητούμε από τα παιδιά να το κάνουν;
  • Ποιο πρέπει να είναι το νόημα της όλης διαδικασίας (πέρα από το άδειασμα των συρταριών;)
  • Τι μπορώ να κάνω με τις σχολικές εργασίες που κρατάω;

 

Στο ΠΡΟΝΗΠΙΟ και το ΝΗΠΙΟ οι κατασκευές και οι ζωγραφιές των παιδιών είναι τόσες σε εβδομαδιαία βάση, ώστε μέχρι το τέλος της χρονιάς είναι αρκετές για να γεμίσουν ένα παιδικό δωμάτιο. Βεβαίως είναι τα πρώτα καλλιτεχνικά βήματα των σπλάχνων μας και όχι μόνο... Είναι το χαρτί που έγραψαν για πρώτη φορά το όνομά τους ή ζωγράφισαν τη μαμά ή το μπαμπά και το ουράνιο τόξο που είδαμε στο βουνό μετά τη βροχή.

  • Πότε είναι προτιμότερο να κάνουμε την «εκκαθάριση»;

Τις πρώτες εβδομάδες των διακοπών, όταν το παιδί μείνει στο σπίτι, μπορούμε να αφιερώσουμε ένα πρωινό ή ένα απόγευμα στην τακτοποίηση  χαρτιών και κατασκευών.

 

  • Πώς είναι προτιμότερο να κάνουμε την «εκκαθάριση»;

Πάρτε 3 μεγάλα κουτιά/σακούλες (ή απλώς διαμορφώστε 3 στήλες) και συμφωνείστε ότι στο 1ο κουτί θα βάζετε αυτά που θα κρατήσετε, στο 2ο κουτί αυτά που ίσως κρατήσετε και στο 3ο αυτά που δεν θέλετε να κρατήσετε.

 

  • Μόνοι ή με το παιδί;

Καλό είναι να ΜΗΝ αποκλείσουμε το παιδί από τη διαδικασία της «εκκαθάρισης» σκεπτόμενοι ότι θα μας καθυστερήσει και πιθανό να μη μας αφήσει να πετάξουμε τίποτε. Είναι προτιμότερο να το εμπλέξουμε και να ακούσουμε τι έχει να μας πει για αυτά που έφτιαξε μέσα στη χρονιά. Γιατί;:

α) Θα έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε τι είναι αυτό που του έχει κάνει εντύπωση, τι το ενθουσίασε τη χρονιά που πέρασε, τι του είναι αδιάφορο, τι είναι αυτό που αγαπά περισσότερο και γιατί, τι θεωρεί πιο σημαντικό από όλα όσα έκανε μέσα στη χρονιά και γιατί. Υπάρχει πάντα περίπτωση να ανακαλύψουμε κάτι που δεν είχαμε προσέξει στη διάρκεια της χρονιάς, αφού η πιεστική καθημερινότητα μας αναγκάζει να ανταποκρινόμαστε ενίοτε «μηχανικά» στο παιδί κάθε φορά που μας δείχνει αυτό που έφτιαξε/ζωγράφισε στον παιδικό σταθμό/νηπιαγωγείο.

β) Θα έχουμε την ευκαιρία να του εξηγήσουμε και το σκεπτικό μας για το τι θα θέλαμε να κρατήσουμε και τι όχι, οπότε έμμεσα του διδάσκουμε αξίες και κριτήρια. Π.χ. μπορεί να εκπλήξουμε το παιδί, όταν του πούμε ότι θα θέλαμε να κρατήσουμε στο γραφείο μας μία ζωγραφιά του που, αν και το ίδιο δεν τη θεωρεί πολύ καλή, εμείς την ξεχωρίζουμε για τον ωραίο συνδυασμό χρωμάτων/τη φαντασία κ.ά, ενώ δεν θεωρούμε αναγκαίο να κρατήσουμε μία κατασκευή που δείχνει τέλεια, αλλά έγινε κυρίως από τη δασκάλα του.

γ) Θα έχουμε την ευκαιρία να εξηγήσουμε στο παιδί ότι μετά από χρόνια οι ζωγραφιές/κατασκευές που θα κρατήσουμε θα είναι τα αγαπημένα μας ενθύμια. Δείξτε στο παιδί δικά σας ενθύμια από τα σχολικά σας χρόνια, πείτε του γιατί τα αγαπάτε και τα κρατάτε ακόμα. Αυτό θα βοηθήσει το παιδί να πάρει θετικά μηνύματα για τη σχέση μας με το σχολείο και τη σχολική ζωή.

 

  ------------------------------------------------------------

Συμβουλή:

Εάν έχετε μεγαλύτερα παιδιά, βάλτε τα να συμμετέχουν συμβουλευτικά στη διαδικασία εκκαθάρισης των μικρότερων παιδιών και να πουν από την εμπειρία τους τι τους χρησίμεψε και τι όχι.

 

Κάντε κλικ ΕΔΩ και δείτε πρακτικές συμβουλές για το πώς να φυλάξετε κατασκευές, ζωγραφιές και άλλα επιτεύγματα από τη σχολική ζωή των παιδιών μου.

E.T. © parentbook

 

Οι ρουτίνες είναι οι καθημερινές συνήθειες της οικογένειάς μας που βοηθούν όλους μας να διαχειριζόμαστε την καθημερινότητα με ηρεμία και αποτελεσματικότητα.

Ρουτίνα σημαίνει καλούπωμα;

Οι ρουτίνες δεν σημαίνουν ότι ανατρέφουμε παιδιά-στρατιωτάκια ή ρομποτάκια. Απλώς μέσα από την επανάληψη και τη συστηματικότητα εδραιώνουμε συνήθειες και πρακτικές που οργανώνουν τη ζωή μας και την κάνουν πιο εύκολη. Επιπλέον, ας έχουμε υπόψη ότι ειδικά τα μικρά παιδιά αισθάνονται καλύτερα, όταν η ζωή τους διέπεται από ξεκάθαρους κανόνες και ρουτίνες, γιατί ξέρουν τι να περιμένουν, αισθάνονται πιο ασφαλή και μεγαλώνουν πιο ισορροπημένα. Πολλά παιδιά μάλιστα ενοχλούνται π.χ. όταν τα βάζετε για ύπνο και δεν κάνετε τα πράγματα που έχουν συνηθίσει με μια συγκεκριμένη σειρά (π.χ. Θέλω πρώτα να βάζεις μουσική και μετά να με σκεπάζεις). 

 

Για την εδραίωση μιας ρουτίνας χρειάζεται επένδυση χρόνου, επιμονή και συνέπεια από την πλευρά σας, αλλά το αποτέλεσμα σας αποζημιώνει. Γιατί;

  • Με τον καιρό θα εξοικονομήσετε χρόνο για τον εαυτό σας, γιατί το παιδί θα ξέρει τι έχει να κάνει, θα γκρινιάζει λιγότερο και θα χρειάζεται όλο και λιγότερη καθοδήγηση από την πλευρά σας.
  • Θα αναθρέψετε ένα πιο ήρεμο και προπαντός αυτόνομο παιδί

 

Οι λέξεις-κλειδιά για την επιτυχία μιας ρουτίνας είναι απλότητα και συνέπεια.

Διαβάστε στα άρθρα που ακολουθούν 1) Πώς φτιάχνουμε απλές ρουτίνες και 2) Πώς τις εδραιώνουμε.

 

E.T. © parentbook

 

Ξεκινήστε από τις βασικές ρουτίνες (βραδινός ύπνος, πρωινό ξύπνημα) και μετά φτιάχνετε και άλλες ρουτίνες ανάλογα με τον τρόπο ζωής της οικογένειας (π.χ. προετοιμασία για αναχώρηση προς το εξοχικό).

Από την ηλικία των 4 ετών και ανεξαρτήτως φύλου (!) μπορείτε να βάλετε ρουτίνες που σας βοηθούν στο καθημερινό νοικοκυριό (π.χ. βραδινό φαγητό-στρώσιμο και μάζεμα τραπεζιού).

 

Βασικές συμβουλές για λειτουργικές ρουτίνες:

  1. Καταγράψτε τα συγκεκριμένα βήματα/ενέργειες:  περιγράψτε με ακρίβεια τι κάνει το παιδί σε κάθε βήμα Τα βήματα της ρουτίνας θα πρέπει να είναι σαφή ΑΛΛΑ όχι εξαντλητικά ή περίπλοκα. Μην μπείτε στον κόπο να φτιάξετε πολύπλοκες ρουτίνες που δύσκολα θα ακολουθήσετε.
  2. Βάλτε τα βήματα/ενέργειες σε μια λογική σειρά λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του σπιτιού σας (π.χ τη διαρρύθμιση του σπιτιού ώστε το παιδί να μην πηγαινοέρχεται κουζίνα-δωμάτιο- μπάνιο)
  3. Να σημειώσετε το χρόνο που κατά προσέγγιση θα αρχίζει η ρουτίνα με βάση το χρόνο που θέλετε να έχει ολοκληρωθεί αλλά να έχετε ρεαλιστικές απαιτήσεις ως προς τους χρόνους (π.χ. Εάν θέλετε να έχετε φύγει από το σπίτι το πρωί στις 8:00 και ξυπνάτε στις 7:30 μη φτιάξετε μια ρουτίνα που θέλει 1 ώρα για να εφαρμοστεί) ακόμα και από εσάς πόσο μάλλον από το παιδί.

 

Δείτε στα συνημμένα αρχεία παραδείγματα με ρουτίνες που σας προτείνουμε. Οι ρουτίνες αυτές είναι απλές και θα βοηθήσουν και εσάς τους ίδιους στη διαχείριση του χρόνου σας. Μπορείτε να τις τυπώσετε και να τις χρησιμοποιήσετε, αλλά το καλύτερο είναι να διαμορφώσετε  τις δικές σας, γιατί  οι ρουτίνες πρέπει να ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες ανάγκες της κάθε οικογένειας ή ακόμα και του κάθε παιδιού (την ηλικία, τις δραστηριότητες, την κινητική του ωρίμανση).

E.T. © parentbook

Η λέξη-κλειδί για την εδραίωση μιας ρουτίνας είναι συνέπεια.

 

Στην πράξη αυτό σημαίνει:

  • σταθερή επανάληψη, δηλαδή κάθε μέρα ή κάθε βράδυ
  • σταθερές ώρες κατά το δυνατό
  • σταθερή αλληλουχία ενεργειών, δηλαδή κάνουμε τα ίδια πράγματα με την ίδια σειρά
  • σταθερή χρήση των ίδιων φράσεων

 

Μικρά μυστικά:

  • Αρχικά, ο χρόνος που θα χρειάζεται το παιδί για να δει και να κάνει αυτό που λέει η ρουτίνα σε κάθε βήμα θα είναι μεγαλύτερος από αυτό που θα θέλαμε. Όμως, δεν πρέπει να παρέμβουμε και να κάνουμε κάτι εμείς αντί για το παιδί, προκειμένου να μικρύνουμε τον χρόνο. Απλώς πρέπει να εφαρμόσουμε όσο γίνεται νωρίτερα την όλη διαδικασία της ρουτίνας, ώστε το παιδί να έχει μπροστά του το χρόνο που χρειάζεται μέχρι να την κατακτήσει. Άρα, εάν θέλετε μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου το παιδί να κατακτήσει μια ρουτίνα ξεκινήστε οπωσδήποτε 2 εβδομάδες πριν.
  • Εάν θέλετε να βοηθήσετε το παιδί να αποκτήσει μία αίσθηση του χρόνου, ώστε π.χ. το πλύσιμο των δοντιών να μην κρατά μια αιωνιότητα μια καλή ιδέα είναι τα CD με τραγούδια. Βάλτε το αγαπημένο του CD να παίζει και πείτε του ότι πρέπει να έχει τελειώσει π.χ. το βούρτσισμα των δοντιών, όταν θα τελειώσει και το δεύτερο τραγουδάκι ή ότι μέχρι να σταματήσει η μουσική θα πρέπει να έχει τελειώσει με τα 3 πρώτα βήματα της ρουτίνας.
  • Όταν ξέρετε ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές σε μια ρουτίνα, π.χ. λόγω ταξιδιών κλπ., συζητείστε το με τα παιδιά λίγες μέρες πριν αντί να διακόψετε χωρίς εξηγήσεις τη ρουτίνα.
  • Ζητήστε από όλους όσους ασχολούνται με τη φροντίδα του παιδιού να την τηρούν. Όταν εσείς απουσιάζετε θα πρέπει και ο μπαμπάς/η γιαγιά/ο παππούς/η θεία/η κοπέλα που το προσέχει να τηρήσουν τη ρουτίνα.

 

Συνήθως το δύσκολο είναι να ακολουθήσουμε εμείς πρώτοι ένα πρόγραμμα και όχι τα παιδιά. Τα παιδιά θα ακολουθήσουν και μάλιστα θα υιοθετήσουν και το λεξιλόγιο. Θα εκπλαγείτε, όταν σας πει το παιδί σας «Θυμήσου τι λέει η ρουτίνα μας! Πρώτα δόντια και μετά παραμύθι».

 

E.T. © parentbook

 

Η καλλιέργεια της δεξιότητας του παιδιού να διαχειρίζεται σωστά το χρόνο του ξεκινά από την προσχολική ηλικία ήδη και συνδέεται άμεσα με την αυτοπειθαρχία και την αυτορρύθμιση του παιδιού, στοιχεία απαραίτητα για να μπορεί να ανταποκριθεί αργότερα στις σχολικές απαιτήσεις.
 
Να θυμάστε ότι τα βασικά στοιχεία που αντιστρατεύονται ένα τέτοιο μάθημα ζωής για το παιδί μας είναι δύο (2):

  • Η δική μας κακή σχέση με την οργάνωση και το χρόνο (π.χ. σημειώνουμε τις υποχρεώσεις μας μόνο στο μυαλό μας (;), τρέχουμε τελευταία στιγμή για να προλάβουμε το ραντεβού μας, δεν οργανώνουμε τα φυλλάδια/ενημερώσεις που μας στέλνουν από το σχολείο με αποτέλεσμα να μας ‘ξεφεύγουν’ πράγματα)
  • Η δική μας υπερβολική τάση να έχουμε τον έλεγχο και να σκεφτόμαστε για το παιδί πριν από το παιδί και ενίοτε …χωρίς το παιδί (π.χ. του λέμε ‘τώρα κάνε αυτό’, ‘τώρα ξεκίνα το άλλο’ και δεν βοηθάμε το παιδί να σκεφθεί μόνο του τι πρέπει να κάνει/πότε/με ποια σειρά).

 

Στις μικρές ηλικίες ξεκινήστε από τις ρουτίνες και στη συνέχεια μάθετε στο παιδί να παρακολουθεί το εβδομαδιαίο ημερολόγιο και εξηγήστε του βασικές έννοιες «χρόνου». Συγκεκριμένα:

 

(Α) Ρουτίνες

Οι μικρές ρουτίνες είναι η πρώτη άσκηση με την οποία το παιδί μπορεί να μάθει να «εκτελεί μικρές αποστολές με συγκεκριμένη σειρά ώστε να πετύχει κάτι γενικότερο». Π.χ.:

  • Ρουτίνα ύπνου: 1) τουαλέτα, 2) δόντια, 3) πιτζάμες, 4) πάω στο κρεβάτι
  • Ρουτίνα επιστροφής στο σπίτι από παιδικό σταθμό ή βόλτα: 1) βγάζω παπούτσια και τα τοποθετώ δίπλα-δίπλα σε συγκεκριμένο σημείο, 2) πλένω χέρια.

 

 Μικρές συμβουλές:

  • Φτιάξτε μαζί με το παιδί πινακάκια με απλές ρουτίνες και βάλτε το παιδί να τσεκάρει κάθε φορά μόνο του το βήμα της ρουτίνας που μόλις ολοκλήρωσε.
  • Για να αρχίσει το παιδί  ν’ αποκτά αίσθηση του χρόνου και για να αντιληφθεί ότι καθετί που αναλαμβάνει να κάνει, πρέπει να ολοκληρώνεται και να μη μένει στη μέση, αξιοποιείστε τα CD με τραγουδάκια: ο χρόνος που διαρκεί κάθε τραγουδάκι μπορεί να είναι το χρονικό περιθώριο που έχει το παιδί για να ολοκληρώσει ένα κομμάτι από τη ρουτίνα ή μια άλλη αποστολή (π.χ. να μαζέψει τα παιχνίδια που αράδιασε στο χαλί του σαλονιού).

Ακόμη και αν τέτοιες ρουτίνες σας φαίνονται απλές έως περιττές (γιατί το παιδί μεγαλώνοντας θα τα κάνει όλα αυτά), να έχετε υπόψη ότι αυτά τα φαινομενικώς απλά πράγματα διδάσκουν το παιδί από μικρό την αυτο-οργάνωση και αυτονομία.

Δείτε αναλυτικότερες συμβουλές για το θέμα της ρουτίνας στην ενότητα «Ρουτίνες: τι, γιατί και πώς» πατώντας στο μενού Οικογένεια/Επικοινωνία γονέα-παιδιού

 

 (Β) Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα της οικογένειας

Δεδομένου ότι πλέον τα παιδιά από μικρά αποκτούν εξωσχολικές δραστηριότητες είναι καλό από την ηλικία των 5 ετών να βοηθάτε το παιδί να ξέρει τι μέρα είναι και να γνωρίζει τι έχει να κάνει. Αξιοποιείστε λοιπόν τα μεγάλα ημερολόγια τοίχου:

  • Όσο το παιδί δεν γνωρίζει να διαβάζει μπορείτε με αυτοκολλητάκια ή εικόνες να ‘σημειώνετε’ πάνω στο ημερολόγιο υποχρεώσεις του παιδιού αλλά και άλλων μελών της οικογένειας. Επίσης, αξιοποιείστε τα μαγνητάκια για να δηλώνετε πάνω στο ημερολόγιο τι μέρα είναι.
  • Μπορείτε λοιπόν καθημερινά στο πρωινό να ξεκινάτε τη μέρα σας ‘διαβάζοντας’ μαζί με το παιδί το πρόγραμμα της οικογένειας.

 

(Γ) Να μιλάτε στα παιδιά για την έννοια του χρόνου:

  • Αξιοποιείστε ένα ημερολόγιο τοίχου, για να εξηγήσετε στο παιδί πώς χωρίζουμε το έτος σε εποχές και μήνες.
  • Κατ’ ανάλογο τρόπο μιλήστε στο παιδί για τη χρησιμότητα του ρολογιού και εξηγήστε του πώς κάθε φορά υπολογίζετε το χρόνο που χρειάζεστε για να πάτε έγκαιρα κάπου, για να ετοιμάσετε το πρωινό κλπ. Χρονομετρήστε πράγματα που κάνετε μαζί με το παιδί και παίξτε μαζί του το «Θυμάσαι πόση ώρα μας παίρνει να κάνεις μπάνιο και να πλύνεις τα δόντια σου;»

 

 

Συμβουλή:

  • Να ζητάτε από το παιδί να μην αφήνει πράγματα στη μέση. Π.χ. Όταν το παιδί ξεκινάει να ντυθεί, βάζει το ένα παπούτσι και θυμάται εκείνη τη στιγμή να σηκωθεί να ψάξει για ένα παιχνίδι. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να πούμε στο παιδί «Δεν αφήνουμε στη μέση αυτό που κάνουμε. Πρώτα τελειώνεις αυτό που άρχισες και μετά αρχίζεις να κάνεις κάτι άλλο».
  • Για να εξηγήσετε την έννοια του χρόνου στα μικρά παιδιά διαβάστε και τις προτάσεις μας στην ενότητα "Πώς να μάθετε στο παιδί να περιμένει"

 

E.T. © parentbook

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ INSTAGRAM

PARENTBOOK.GR

Μια μοντέρνα οικογένεια βάφει τα στερεότυπα με το χρώμα που της ταιριάζει. 

Το parentbook.gr είναι μια ιστοσελίδα για όλες τις οικογένειες. Εκείνες που έχουν παιδί, εκείνες που βιώνουν εγκυμοσύνη, δεν έχουν παντρευτεί, εκείνες που δεν θα παντρευτούν ποτέ. Γονείς, singles, κατοικίδια, όλοι μια παρέα εδώ, επιλέγουμε το χρώμα που μας ταιριάζει…

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει για εσάς την καλύτερη εμπειρία. More details…