×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 1168

 Γνωρίζετε πόσο είναι το χρονικό διάστημα που μπορεί ένα παιδί να μείνει συγκεντρωμένο;

 

Αυτή η πληροφορία είναι πολύ χρήσιμη, προκειμένου να αξιοποιούμε σωστά τον χρόνο που περναμε με τα μικρά παιδιά για να τους μάθουμε καινούργια πράγματα.

Ηλικία 2 ετών  – 6 ετών

  • Παιδί 2 ετών – 3 ετών: Με την παρουσία και τη μεσολάβηση ενός ενήλικα ένα παιδί 2 ετών μπορεί να μείνει συγκεντρωμένο σε μια δραστηριότητα για 2-3 λεπτά. Μέχρι την ηλικία των 3 ετών ο χρόνος αυτός μπορεί να φτάσει και τα 6 – 8 λεπτά. Εάν το παιδί μείνει μόνο του, ο χρόνος συγκέντρωσης φτάνει τα 30-60 δευτερόλεπτα για μια μεμονωμένη δραστηριότητα. Μέχρι την ηλικία των 2,5 ετών το παιδί μπορεί στο πλαίσιο μιας μικρής ομάδας μαθητών να μείνει συγκεντρωμένο σε μια δραστηριότητα για 10 λεπτά.

       Με τη μεσολάβηση ενός ενήλικα μπορούν οι χρόνοι αυτοί να αυξηθούν (π.χ. Για να   δούμε αυτό το κουμπί τι κάνει. Ποια είναι τα κόκκινα μπαλάκια; Θες να τα ξεχωρίσουμε;)

 

  • Παιδί 3 ετών – 5 ετών: Ένα παιδί αυτής της ηλικίας μπορεί να μείνει συγκεντρωμένο σε μια δραστηριότητα για 3-10 λεπτά.

Στην ηλικία των 3,5 ετών ένα παιδί μπορεί από μόνο του να μείνει απασχολημένο μέχρι και 15 λεπτά. Για να φτάσει το παιδί σε αυτό το σημείο, είναι σημαντικό να διαμορφώσετε ένα ήρεμο περιβάλλον (π.χ. χωρίς θορύβους, τηλεόραση) και να εμπλέκετε το παιδί σε δραστηριότητες που πραγματικά το ενδιαφέρουν, χωρίς να παρεμβαίνετε συνέχεια.

 

Στην ηλικία των 4 ετών ένα παιδί μπορεί μόνο του να μείνει συγκεντρωμένο σε μια δραστηριότητα για 7-8 λεπτά ή και μέχρι 15 λεπτά, εάν η όλη δραστηριότητα είναι πραγματικά ενδιαφέρουσα. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει σε αυτό το να νιώθει το παιδί ότι μπορεί με άνεση να ασχοληθεί με αυτό που κάνει, ώστε να αντλήσει ικανοποίηση και να νιώσει αυτοπεποίθηση.

 

Στην ηλικία των 5 ετών ένα παιδί μπορεί από μόνο του να μείνει απασχολημένο για 10 -15 λεπτά, ενώ ως μέλος μιας ομάδας παιδιών μπορεί να μείνει συγκεντρωμένο σε αυτό που κάνει μέχρι και 25 λεπτά.

 

 -----------------------------------------------------

Σε τι χρησιμεύουν οι παραπάνω πληροφορίες;

Από τη βρεφική ηλικία η αλληλεπίδραση και τα παιχνίδια που κάνουν οι γονείς με το παιδί τους έχει σκοπό εκτός από το μεταξύ τους συναισθηματικό δέσιμο να δώσει στο παιδί ερεθίσματα που θα βοηθήσουν την πολύπλευρη ανάπτυξή του. Γι 'αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζουν ότι όσο ενδιαφέρον κι αν είναι ένα παιχνίδι,το παιδί μπορεί να μείνει συγκεντρωμένο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ανάλογα με την ηλικία του.

Επίσης, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι όσο μεγαλώνουν τα παιδιά, τόσο περισσότερο ο χρόνος συγκέντρωσής τους σε μια δραστηριότητα συνδέεται άμεσα με το προσωπικό ενδιαφέρον και με στοιχεία όπως είναι το καινούργιο, η διέγερση του συναισθήματος, η ενεργός συμμετοχή και η αλληλεπίδραση.

 

E.T. © parentbook


 Γνωρίζετε πόσο είναι το χρονικό διάστημα που μπορεί ένα παιδί να μείνει συγκεντρωμένο;

 

Αυτή η πληροφορία είναι πολύ χρήσιμη, προκειμένου να έχουμε ρεαλιστικές προσδοκίες από τα μεγαλύτερα παιδιά (σχολικής και εφηβικής ηλικίας).

 Ηλικία 6 ετών  – 12 ετών

  • Παιδί 6 ετών – 8 ετών: Ο χρόνος συγκέντρωσης του παιδιού κυμαίνεται στα 15 – 20 λεπτά με την προϋπόθεση ότι αυτό που καλείται να κάνει είναι ενδιαφέρον και μέσα στο πλαίσιο των ικανοτήτων του.

 

  • Παιδί 9 ετών – 12 ετών: Ο χρόνος συγκέντρωσης του παιδιού κυμαίνεται στα 22 – 35 λεπτά.

 

Αυτός ο χρόνος αφορά στην τυπική διδασκαλία, καθώς πρόκειται για παιδιά σχολικής ηλικίας. Οι χρόνοι που αναφέρονται παραπάνω συνήθως αυξάνονται, όταν  τα παιδιά ασχολούνται με δραστηριότητες που έχουν παιγνιώδη χαρακτήρα και ευνοούν την επικοινωνία με άλλους. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να έχουμε υπόψη μας, όταν θέλουμε να εμπλέξουμε τα παιδιά σε δραστηριότητες.

  -----------------------------------------------------

Σε τι χρησιμεύουν οι παραπάνω πληροφορίες;

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι όσο μεγαλώνουν τα παιδιά, τόσο περισσότερο ο χρόνος συγκέντρωσής τους σε μια δραστηριότητα συνδέεται άμεσα με το προσωπικό ενδιαφέρον και με στοιχεία όπως είναι το καινούργιο, η διέγερση του συναισθήματος, η ενεργός συμμετοχή και η αλληλεπίδραση.

E.T. © parentbook

 

Η ικανότητα συγκέντρωσης αφορά στην ικανότητα να μένει κάποιος προσηλωμένος σε μια δραστηριότητα και να μην αποσπάται η προσοχή του (executive function).

 

Σύμφωνα με έρευνα ένα από τα πράγματα που φαίνεται ότι βλάπτουν την ικανότητα αυτή είναι η παρακολούθηση κινουμένων σχεδίων όπου οι σκηνές αλλάζουν με πολύ μεγάλη ταχύτητα.

 

Ειδικότερα, σύμφωνα με έρευνα τα παιδιά που παρακολούθησαν μόλις 9 λεπτά του πολύ δημοφιλούς καρτούν που δείχνει τις περιπέτειες ενός σφουγγαριού που ζει στο βυθό της θάλασσας, συμμετείχαν σε τεστ που έδειξαν ότι η ικανότητα συγκέντρωσής τους είχε επηρεαστεί αρνητικά. Το τεστ περιελάμβανε δραστηριότητες επίλυσης προβλήματος, εφαρμογής κανόνων και ανάκλησης πληροφοριών.

 

Η έρευνα έγινε στο Πανεπιστήμιο της Virginia με μικρό αριθμό υποκειμένων (60 παιδιά ηλικίας 4 ετών), ωστόσο ήταν σημαντική η μείωση που παρατηρήθηκε στη συγκεκριμένη ικανότητα των παιδιών. Τα παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα χωρίστηκαν σε 3 ομάδες:

  • Η 1η ομάδα παρακολούθησε το καρτούν «Μπομπ Σφουγγαράκης»
  • Η 2η ομάδα παρακολούθησε ένα εκπαιδευτικό κινούμενο σχέδιο (πιο αργού ρυθμού)
  • Η 3η ομάδα ζωγράφισε

 

 

Τα παιδιά της 1ης  ομάδας είχαν τη χειρότερη επίδοση στο τεστ σε σύγκριση με τα παιδιά των δύο άλλων ομάδων. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι μόλις το 15% των παιδιών της 1ης ομάδας πέτυχε στη δραστηριότητα επίλυσης προβλήματος, ενώ στην ίδια δραστηριότητα πέτυχε το 35 % των παιδιών της 2ης ομάδας και το 70% των παιδιών της 3ης ομάδας.

 

Όπως αναφέρει ο Dimitri Christakis, Διευθυντής του Center for Child Health, Behavior and Development στο Seattle Children’s Research Institute, «Είναι σημαντικό να ελέγχουμε όχι μόνο πόση ώρα παρακολουθούν τα παιδιά τηλεόραση αλλά και τι παρακολουθούν. …Εάν το παιδί σας βλέπει τηλεόραση για 2 ώρες σε καθημερινή βάση, είναι προτιμότερο να του βάζετε να βλέπει κάτι που έχει εκπαιδευτικό περιεχόμενο παρά κινούμενα σχέδια όπου οι εικόνες αλλάζουν πολύ-πολύ γρήγορα. Για παράδειγμα ο Μπομπ Σφουγγαράκης είναι ένα κινούμενο σχέδιο που δεν θα πρέπει να το παρακολουθούν παιδιά ηλικίας 3-5 ετών. Γενικά, η ηλικία των παιδιών πρέπει να είναι πάντα οδηγός για το τι είναι καλό να παρακολουθούν τα παιδιά στην τηλεόραση.»

Σημειώνουμε δε ότι ο Μπομπ Σφουγγαράκης είναι το πιο δημοφιλές καρτούν σε παιδιά ηλικίας από 2- 11 ετών.

 

------------------------------------------

Διαβάστε περισσότερα για το παιδί και την τηλεόραση στο Ελεύθερος Χρόνος/Παιδί & TV

 

Θα ξεκινήσουμε με μια μικρή ιστορία:

Η μεγάλη μου κόρη – που μόλις ξεκίνησε στην Α’ Δημοτικού – ζωγράφιζε μαζί με τη μικρότερή μου κόρη. Κάποια στιγμή η μικρή είπε …αυθόρμητα.. «Ωχ, έκανα λάθος» και αρχίζει να σβήνει. Τότε η μεγάλη σπεύδει να της πει «Α, έκανες λάθος; Καλά, φτιάξ’ το, αλλά να ξέρεις ότι δεν λέμε στη δασκάλα ‘έκανα λάθος’. Το κρύβουμε το λάθος».

 

Όπως φαίνεται, το παιδάκι της Α’ Δημοτικού μέσα σε λίγες μόνο μέρες σχολικής ζωής διαμόρφωσε αυτή την αντίληψη περί λάθους και μάλιστα εκτίμησε ότι αυτό είναι μια σημαντική πληροφορία που πρέπει να μοιραστεί με τη μικρότερη αδερφή της, για να την προφυλάξει από τέτοιους….αυθορμητισμούς, όταν πάει κι εκείνη στο σχολείο.

Ενδεχομένως το πρώτο πράγμα που θα σκεφτούμε είναι ότι ο/η δάσκαλος/δασκάλα έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια τέτοια στάση απέναντι στο λάθος. Πώς; Κατά πάσα πιθανότητα ο/η εκπαιδευτικός ΔΕΝ είπε στα παιδιά, ότι το "λάθος είναι κακό". Απλώς το γεγονός ότι το σχολείο διορθώνει τα λάθη και μας αξιολογεί κυρίως με βάση το εάν κάνουμε λάθη ή όχι (π.χ. έχει λάθη η αντιγραφή - σου γράφω "Καλά", δεν έχει λάθη η αντιγραφή - σου γράφω "Μπράβο"), είναι αρκετό για να συμπεράνει ένα παιδάκι ότι κανείς μέσα στο σχολείο δεν θα του πει "Μπράβο, που έκανες λάθος. Έτσι, μαθαίνουμε, αλλά για να δούμε τι κάνουμε, όταν προκύψει το λάθος".

 

Επομένως, είναι σημαντικό εμείς στο σπίτι να βοηθήσουμε ώστε να μην εδραιωθεί στο μυαλουδάκι των παιδιών η αντίληψη ότι το λάθος είναι «κακό» πράγμα και πρέπει αν μη τι άλλο να το κρύβουμε.

Φράσεις-κλειδιά που προτείνουμε είναι οι εξής:

  • «Δεν υπάρχει λόγος να κρύβει κανείς τα λάθη του, πρώτον γιατί όλοι κάνουμε λάθη, ειδικά όταν δοκιμάζουμε καινούργια πράγματα, και δεύτερον γιατί μέσα από τα λάθη μας μαθαίνουμε.»
  • «Το σημαντικό δεν είναι να αποφεύγει κανείς τα λάθη, αλλά να προσπαθεί να τα διορθώνει. Έτσι, μαθαίνουμε.»
  • «Τα λάθη μας δεν πρέπει να τα κρύβουμε από τον δάσκαλό μας, αλλά να ρωτάμε για να λύνουμε τις απορίες μας. Έτσι, κι εκείνος θα μπορεί να μας βοηθήσει πιο σωστά».
  • «Τα λάθη δείχνουν ότι έχουμε προσπαθήσει και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Γι’ αυτό και τα λάθη έχουν γίνει πολλές φορές αφορμή για να κάνει η ανθρωπότητα μεγάλα βήματα. Για παράδειγμα ο Κολόμβος κάνοντας λάθος ανακάλυψε την Αμερική».

 

Τα παιδιά δεν πρέπει να φοβούνται να κάνουν λάθη, γιατί όσο πιο πολύ προσπαθούν, κάνουν λάθη και ξαναπροσπαθούν, τόσο καλύτερα κατακτούν τη νέα γνώση, δηλαδή την κατανοούν, την ανακαλούν ευκολότερα και τη χρησιμοποιούν.

Για αυτό θα πρέπει στο σπίτι:

  • να αφήνουμε τα παιδιά να «παλεύουν» όσο το δυνατόν περισσότερο με τη μελέτη τους. Να τ’ αφήνουμε να γράφουν και να σβήνουν όσες φορές χρειαστεί, αντί να σπεύδουμε να τους πούμε τη σωστή απάντηση ή να τους δώσουμε εξαρχής «μπούσουλες» και τεχνικές.
  • Μέσα στην καθημερινότητά μας θα πρέπει να βρίσκουμε αφορμές να συζητάμε για τη χρησιμότητα του λάθους. Τα παιδιά πρέπει να κατανοήσουν ότι πολλά από τα επιτεύγματα που βλέπουν γύρω τους (π.χ. ένα καταπληκτικό λογισμικό) έχει πίσω του πολλές δοκιμές και πολλές αποτυχίες.

 

Οι καθημερινές ασκήσεις που έχει να κάνει το παιδί για το σχολείο είναι το καλύτερο πλαίσιο για να διδαχθεί την αξία του λάθους, επειδή είναι ανάλογες των δυνατοτήτων του και έχουν επιλεγεί με βάση την προηγούμενη σχετική γνώση του. Γι’ αυτό είναι σημαντικό:

  • να επιμείνετε στο να προσπαθεί μόνο του και να μην σπεύδετε να το βοηθήσετε
  • να συζητάτε με το παιδί για τη διαδικασία και όχι μόνο για το αποτέλεσμα (δηλαδή ακόμα και όταν το αποτέλεσμα π.χ. μιας μαθηματικής άσκησης είναι σωστό, να ζητάτε από το παιδί να σας πει τι έκανε και πώς το σκέφτηκε)
  • να συζητάτε με το παιδί για τις προσπάθειες που έκανε για να φτάσει σε ένα αποτέλεσμα και να το επιβραβεύετε.

 

E.T. © parentbook

Πολλές φορές η σχολική φοβία συνδέεται με τη φοβία που αναπτύσσει το παιδί για ένα συγκεκριμένο σχολικό μάθημα. Η συνηθέστερη τέτοια περίπτωση είναι το άγχος του παιδιού ή ακόμα και η φοβία του για τα Μαθηματικά.

Πόσο πιθανό είναι η φοβία που έχει αναπτύξει το παιδί για το συγκεκριμένο μάθημα να του έχει «κληροδοτηθεί» από τους γονείς του και μάλιστα από τη μητέρα του; Καθώς πλήθος ερευνών έχουν μελετήσει τη σχέση του γυναικείου φύλου με τα μαθηματικά, είναι σημαντικό για τις μητέρες, ειδικά εκείνες που δεν αισθάνονται ότι είναι «μαθηματικά μυαλά» να μη μεταδίδουν άμεσα ή έμμεσα τη δική τους φοβία για τα μαθηματικά στις κόρες τους, διαιωνίζοντας έτσι αυτό το στερεότυπο ότι οι γυναίκες δεν είναι καλές στα μαθηματικά. Μάλιστα, τα παιδιά σχολικής ηλικίας επηρεάζονται ιδιαίτερα από τη στάση των γονιών τους απέναντι στο σχολείο και ειδικά από τη στάση του γονιού που είναι του ίδιου φύλου με αυτά.

Πώς μπορούν οι γονείς και κυρίως οι μητέρες να αποφύγουν αυτή την παγίδα;

  • 1ον Το πρώτο βήμα είναι να κατανοήσουν ότι οι μαθηματικές δεξιότητες δεν είναι συνάρτηση του φύλου. Η άποψη ότι οι άνδρες είναι καλοί στα μαθηματικά, ενώ οι γυναίκες όχι, είναι ένα στερεότυπο που πολλοί ερευνητές έχουν αποδομήσει.

Από τη στιγμή που οι γονείς, και ειδικά η μητέρα, απελευθερωθεί από αυτήν τη στερεοτυπική άποψη, θα αρχίσει να διαμορφώνει θετικές προσδοκίες σε σχέση με τις ικανότητες του παιδιού της στα μαθηματικά, γεγονός που θα επηρεάσει θετικά τη σχέση του παιδιού με αυτό το μάθημα.

Για να καταλάβετε πώς γίνεται αυτό, παραθέτουμε το παράδειγμα που έχουμε δώσει στην ενότητα «Αυτοεκπληρούμενη Προφητεία» :

Θεωρούμε ότι το ένα μας παιδί είναι χαρισματικό και γρήγορο στα Μαθηματικά ενώ το άλλο υστερεί. Βασισμένοι σε αυτή την αντίληψη προσδοκούμε ότι το πρώτο παιδί θα στραφεί στις θετικές επιστήμες, ενώ το δεύτερο στο θεωρητικό κλάδο. Έτσι, αγοράζουμε στο πρώτο παιδί παιχνίδια με μαθηματικούς γρίφους, συζητάμε πολύ μαζί του για την ομορφιά των μαθηματικών, του κάνουμε όλο και πιο δύσκολες ερωτήσεις στα μαθηματικά, ενώ με το δεύτερο παιδί μένουμε στα βασικά και αποφεύγουμε τις μαθηματικές προκλήσεις. Το πιθανότερο είναι ότι το πρώτο παιδί θα έχει υψηλές επιδόσεις στα μαθηματικά.

  • 2ον Οι γονείς πρέπει να αποβάλλουν την ιδέα ότι οι ικανότητες είναι αμετάβλητες ιδιότητες που με κάποιο τρόπο το παιδί κουβαλάει. Αυτή η άποψη εκφράζεται με φράσεις όπως «Ποτέ δεν ήμουν καλός στα Μαθηματικά», «Εάν αναλάβω τα οικονομικά, θα σας καταστρέψω», «Καλά, είμαι ανεπίδεκτη μαθήσεως. Μόλις βλέπω νούμερα, ζαλίζομαι». Οι φράσεις αυτές δεν αφήνουν περιθώρια εξέλιξης και μεταφέρουν στα παιδιά την αντίληψη ότι ή είμαστε σε κάτι καλοί ή δεν είμαστε και όχι ότι μπορούμε να γίνουμε καλοί, εάν προσπαθήσουμε και εργαστούμε με σύστημα.

Τέτοιες φράσεις συνήθως συνοδεύουν και σχετικές ενέργειες. Π.χ. όταν έρχονται λογαριασμοί, η μητέρα τους δίνει πάντα στον πατέρα λέγοντας «Δες τους εσύ, γιατί εγώ δεν καταλαβαίνω από νούμερα» ή όταν το παιδί ρωτά τη μητέρα κάτι που απαιτεί μαθηματικές πράξεις η μητέρα το παραπέμπει αμέσως στον πατέρα ή άλλον άρρενα της οικογένειας.

Στην πράξη τα παραπάνω σημαίνουν ότι αντί να αποφεύγετε το αντικείμενο του «φόβου» σας, δηλαδή τα Μαθηματικά, θα πρέπει να δείτε την καθημερινή ενασχόληση του παιδιού ως μια καλή ευκαιρία να τα προσεγγίσετε και να μάθετε περισσότερα. Μάλιστα καλό είναι να το κάνετε με ενθουσιασμό και να δείξετε έτσι στο παιδί σας ότι πάντα υπάρχουν περιθώρια να μάθει κανείς περισσότερα.

  • 3ον Ακόμα και τα αγόρια της οικογένειας μπορεί να αναπτύξουν φοβία για μαθηματικά, εάν σας ακούν από μικρά να μιλάτε με τρόμο για τα Μαθηματικά και να λέτε πόσο χαρήκατε, όταν τελειώσατε το σχολείο και απαλλαχτήκατε από αυτό το μάθημα. Αντίθετα, είναι σημαντικό να εξηγείτε πως τα μαθηματικά είναι μέσα στη ζωή μας και τα χρησιμοποιούμε συνεχώς (π.χ. για να μοιράσουμε δίκαια τους βώλους στους φίλους μας, για να διαλέξουμε το συντομότερο δρόμο για να πάμε στον προορισμό μας).

 

E.T. © parentbook

Μικρή συμβουλή: Μη διστάσετε να κάνετε δώρο στην κόρη σας ένα παινχίδι-κατασκευή/μαστορέματα

Τα παιδιά αγαπούν να μαθαίνουν.  Η περιέργεια, η φιλέρευνη διάθεση και η επιθυμία να μαθαίνουν είναι βασικά χαρακτηριστικά των παιδιών.

Ιδού μερικές απλές αποδείξεις της αγάπης των παιδιών για μάθηση:

  1. Οι πολλές ερωτήσεις που μας κάνουν το αποδεικνύουν «Τι γράφει εδώ;», «Πώς ξέρεις πού είναι το σπίτι της γιαγιάς;», «Τι θα πει ειλικρίνεια;»
  2. Ο ενθουσιασμός με τον οποίο τα παιδιά μας παρουσιάζουν αυτά που μαθαίνουν στον παιδικό σταθμό ή στο Νηπιαγωγείο.Πόσες φορές δεν έχει επιστρέψει το παιδί σας από τον παιδικό σταθμό ή το Νηπιαγωγείο λέγοντας: «Να σου πω τι είναι ανακύκλωση;», «Ξέρεις ποιος είναι ο θεός της θάλασσας;», «Ξέρεις ότι τώρα στην Αμερική είναι βράδυ;», «Μπορώ να μετρήσω μέχρι το 100. Άκου, 1, 2, 3, ….100», «Ξέρεις πόσο κάνουν 10 και 10;», «Να σου πω πώς είναι το μήλο στα Αγγλικά;» , «Να σου διαβάσω τι γράφει εδώ;».

 

Τα μικρά παιδιά λοιπόν χαίρονται να μαθαίνουν, αλλά και εμείς ενισχύουμε όλη αυτή την προσπάθεια με μεγάλη διάθεση:

  • Παίζουμε μαζί τους και τους μιλάμε
  • Τους διαβάζουμε παραμύθια
  • Απαντάμε με χαρά στις ερωτήσεις τους
  • Δεν παραλείπουμε να τους εξηγούμε αυτά που βλέπουν
  • Εκδηλώνουμε τρελό ενθουσιασμό για κάθε γνωστικό τους επίτευγμα

 

Και ξάφνου έναν Σεπτέμβρη όλα αλλάζουν....

... Το παιδί ξεκινάει σχολείο και όσο προχωρά στο Δημοτικό η διάθεσή του για μάθηση μάλλον μειώνεται και ο ενθουσιασμός χάνεται.

Ένας βασικός παράγοντας που συνδέεται με την αλλαγή διάθεσης των παιδιών απέναντι στη μάθηση είναι η στάση των γονέων απέναντι στο θέμα «σχολείο».

Οι γονείς έχοντας πρώτα αυτοί το άγχος της σχολικής επιτυχίας ακολουθούν πρακτικές που κάνουν τα παιδιά να αποσυνδέουν τη μάθηση από τη χαρά και τη δημιουργικότητα.

 

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε 3 πρακτικές που χωρίς να το συνειδητοποιούμε κάνουν το παιδί να ταυτίζει το σχολείο με καταναγκαστικό έργο και διαβάστε με ποιες πρακτικές μπορούμε να τις αντικαταστήσουμε.

 

E.T. © parentbook

 

Στη διάρκεια του καλοκαιριού όλοι ξεφεύγουμε από τα ωράρια του χειμώνα (κοιμόμαστε και ξυπνάμε πιο αργά).

  • 1 τουλάχιστον εβδομάδα πριν την έναρξη των σχολείων ξαναμπείτε σε πρόγραμμα ύπνου
  • Ένας τρόπος για να επανέλθει το παιδί σταδιακά στο πρόγραμμα ύπνου που πρέπει να έχει είναι κάθε βράδυ να βάζετε το παιδί για ύπνο 15’ νωρίτερα και επίσης να το ξυπνάτε 15’ νωρίτερα. Σταδιακά θα φτάσετε το ωράριο ύπνου που θα έχει όλη τη σχολική χρονιά.

 

Συμβουλή 1: Εάν έχει καθιερωθεί το παιδί να πηγαίνει για ύπνο στο τέλος μιας ενασχόλησης που τελειώνει αργά, θα πρέπει:

  •    ή να μετακινήσετε χρονικά (προς τα πίσω) αυτή την ενασχόληση
  •    ή να την αντικαταστήσετε με κάποια άλλη που μπορείτε εσείς να καθορίσετε πότε θα αρχίσει και πότε θα τελειώσει (π.χ. αν το παιδί πάει για ύπνο στο τέλος μιας τηλεοπτικής σειράς που τελειώνει σταθερά μετά τις 10:00 μ.μ. μπορείτε να αντικαταστήσετε αυτή τη συνήθεια με ένα DVD ή μια βόλτα).

 

Συμβουλή 2: Για το βραδινό φαγητό κατά την εβδομάδα πριν ανοίξουν τα σχολεία και την 1η εβδομάδα της σχολικής χρονιάς, ας προγραμματίσετε φαγητό που προετοιμάζεται εύκολα, ώστε να μην είστε απασχολημένοι/ες και να μπορείτε να επικεντρώσετε στη ρουτίνα του παιδιού πριν τον ύπνο.

Το να ξαναβάλετε το παιδί σε πρόγραμμα ύπνου είναι το πλέον βασικό για μια θετική χρονιά. Συνήθως τα παιδιά επιμένουν να θέλουν να μην κοιμούνται νωρίς, αλλά την επόμενη μέρα το πρωί δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί όλα τους φαίνονται δύσκολα και εκνευριστικά. Εσείς όμως ξέρετε γιατί:  νυσταγμένα και κουρασμένα τα παιδιά δεν μπορούν ούτε να λειτουργήσουν ούτε να συνδέσουν το πρωινό ξύπνημα για το σχολείο με κάτι θετικό, Να θυμάστε ότι ειδικά τα παιδιά μικρής ηλικίας έχουν ανάγκη 8-9 ώρες ύπνου καθημερινά.

E.T. © parentbook

Για να προετοιμάσετε ψυχολογικά το παιδί σας για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, μπορείτε να λάβετε υπόψη τα εξής 7 σημεία:

  1. Μιλήστε με το παιδί και ρωτήστε το πώς φαντάζεται τη νέα σχολική χρονιά, αν υπάρχει κάτι που το ανησυχεί, ποια πράγματα του άρεσαν την προηγούμενη σχολική χρονιά και θα ήθελε να επαναλάβει.
  2. Μοιραστείτε δικές σας σχολικές εμπειρίες που κρίνετε ότι θα βοηθήσουν το παιδί.
  3. Εκφραστείτε με ενθουσιασμό και θετικά συναισθήματα για το ξεκίνημα της νέας χρονιάς, για το πόσο υπερήφανοι είστε που βλέπετε το παιδί να μεγαλώνει και να κάνει προσπάθεια να μάθει περισσότερα. (Στα παιδιά αρέσει να τους λέμε ότι έχουν μεγαλώσει)
  4. Τονώστε του την αυτοπεποίθηση. Να μιλάτε στα παιδιά για τα δυνατά τους στοιχεία και όχι για τις αδυναμίες τους. Μην φορτώνετε το παιδί με τις δυσκολίες ή τις «αποτυχίες» της προηγούμενης σχολικής χρονιάς. Να επισημάνετε ικανότητες/ταλέντα που έχει και μπορούν να το βοηθήσουν να επιτύχει τους στόχους τους. Να θυμάστε ότι τα παιδιά επηρεάζονται από ετικέτες που τους κολλάμε (π.χ. Είσαι επιπόλαιος/η, απρόσεκτος/η) και ότι όλα τα παιδιά έχουν ταλέντα.
  5. Μέσα από τη συζήτηση καθοδηγείστε το παιδί να εκφράσει από μόνο του τι θα ήθελε να επιτύχει τη νέα σχολική χρονιά. Θα πρέπει να βάλει τους δικούς του στόχους. Για να το επιτύχετε αυτό μπορείτε να κάνετε ερωτήσεις όπως «Τι θα ήθελες να αλλάξεις αυτή τη χρονιά;»,
  6. Εάν το παιδί είναι μικρό και δεν έχει ακόμα «εμπεδώσει» βασικούς κανόνες σχολικής συμπεριφοράς (π.χ. Σηκώνω το χέρι μου, όταν θέλω να μιλήσω) αξιοποιείστε μια σειρά από σκίτσα για τη σχολική ζωή και τους κανόνες της  που μπορείτε να βρείτε στο Οργανωθείτε αυτής της ενότητας. Το παιδί θα τα χρωματίσει και θα συζητήσετε για το τι μας δείχνουν αυτά τα σκίτσα.
  7. Εάν το παιδί πρόκειται να αλλάξει σχολείο:

α) φροντίστε με την εγγραφή να βρείτε ευκαιρία να κάνετε μια βόλτα μαζί του στους χώρους του σχολείου, για να εξοικειωθεί και να του λύσετε τυχόν απορίες.

β) δικτυωθείτε με τους νέους συμμαθητές και την οικογένειά τους. Οργανώστε μια μικρή συγκέντρωση ή μια βόλτα μαζί τους. Οι φιλίες είναι από τα θετικά στοιχεία της σχολικής ζωής.

 

Συμβουλές:

  • Μην υπενθυμίζετε το άνοιγμα του σχολείου σαν τιμωρία ή σαν δική σας δικαίωση/σωτηρία από τις σκανταλιές του καλοκαιριού. Με φράσεις όπως «Από Δευτέρα κάθε κατεργάρης στον πάγκο του», «Από Δευτέρα θα δεις τι θα πει πρόγραμμα» δεν δημιουργείτε θετικά συναισθήματα στο παιδί για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
  • Στα μικρά παιδιά μπορείτε να προτείνετε να φτιάξουν μια ζωγραφιά για το δάσκαλο/α που θα τη δώσουν την 1η μέρα στο σχολείο.
  • Όταν το παιδί εκφράζει το άγχος του για τη νέα σχολική χρονιά, μην είστε απλώς καθησυχαστικοί (π.χ. «Όλα θα πάνε καλά.»), αλλά βοηθείστε το να σας ανοιχτεί και να σας πει ακριβώς τι είναι αυτό που το ανησυχεί.

 

E.T. © parentbook

Τέλος καλό είναι να έχετε υπόψη ποιες είναι οι συνήθεις ανησυχίες των παιδιών για την επιτροφή τους στο σχολείο. Κάντε κλικ ΕΔΩ.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ INSTAGRAM

PARENTBOOK.GR

Μια μοντέρνα οικογένεια βάφει τα στερεότυπα με το χρώμα που της ταιριάζει. 

Το parentbook.gr είναι μια ιστοσελίδα για όλες τις οικογένειες. Εκείνες που έχουν παιδί, εκείνες που βιώνουν εγκυμοσύνη, δεν έχουν παντρευτεί, εκείνες που δεν θα παντρευτούν ποτέ. Γονείς, singles, κατοικίδια, όλοι μια παρέα εδώ, επιλέγουμε το χρώμα που μας ταιριάζει…

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει για εσάς την καλύτερη εμπειρία. More details…