×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 1168

Η γραφή είναι ένα από τα βασικά στοιχεία που πρέπει να κατακτήσει το παιδί στο πλαίσιο μιας επιτυχημένης σχολικής πορείας.

 

Οι βάσεις για τη δεξιότητα της γραφής τίθενται μεν από την προσχολική ηλικία, όμως θα πρέπει πάντα να έχουμε υπόψη τα εξής:

- Ο προφορικός λόγος προηγείται του γραπτού.

- Το παιχνίδι πρέπει να έχει κεντρικό ρόλο στη ζωή του παιδιού.

- Η διάθεση και η χαρά για μάθηση κρύβεται σε μικρές καθημερινές συνήθειες.

 

Τι σημαίνουν τα παραπάνω στην πράξη;

  • Είναι σημαντικό να δίνουμε στο παιδί τη δυνατότητα να παίξει και να εκφραστεί με το χαρτί και το μολύβι.

 

  • Είναι εξίσου σημαντικό να κάνουμε αρκετή κουβέντα με το παιδί για αυτά που φτιάχνει με το χαρτί και το μολύβι. Μην ξεχνάτε ότι ο προφορικός λόγος όχι απλώς προηγείται της κατανόησης του γραπτού, αλλά είναι και η βάση για την καλλιέργεια του γραπτού λόγου.

 

Δείτε μερικές απλές πρακτικές που θα σας βοηθήσουν να κάνετε πράξη τα παραπάνω και να βάλετε τα θεμέλια για την καλλιέργεια της γραφής στα παιδιά σας. Κάντε κλικ ΕΔΩ και δείτε τι σας προτείνουμε για παιδιά ηλικίας 3-6 ετών.

 

E.T. © parentbook

---------------

Διαβάστε και άλλα άρθρα σχετικά στην ενότητα "Πρακτικές για πιο έξυπνα παιδιά"

 

 

 

 

Για να οργανώσετε τη νέα σχολική χρονιά χρειάζεστε χαρτί, ημερολόγιο, κουτιά αποθήκευσης και ατζέντα.

Κάντε κλικ ΕΔΩ και δείτε όλα όσα χρειάζεται να κάνετε εν όψει της νέας σχολικής χρονιάς.

Ειδικά αν έχετε δύο ή περισσότερα παιδιά, τα ημερολόγια βοηθούν να προβλέπετε ποιες υποχρεώσεις συμπίπτουν χρονικά και να προετοιμάζεστε αναλόγως.

 

Σας προτείνουμε να εμπλέξετε τα παιδιά στην όλη διαδικασία οργάνωσης της νέας σχολικής χρονιάς, για 3 απλούς λόγους:

(α) προετοιμάζονται έτσι ψυχολογικά για την επιστροφή τους στο σχολείο

(β) αναπτύσσουν οργανωτικές δεξιότητες που σχετίζονται άμεσα με τη λογικομαθηματική σκέψη

(γ) απασχολούνται δημιουργικά ΜΕΣΑ στο σπίτι ύστερα από τις καλοκαιρινές εξορμήσεις.

 

 

E.T. © parentbook

 

-----------------------------

Εάν δεν έχετε κάνει ακόμη το ξεκαθάρισμα και την τακτοποίηση βιβλίων/εργασιών κλπ από την περσινή σχολική χρονιά διαβάστε το άρθρο μας "Τακτοποίηση δωματίου: Πότε και πώς"

 

 

Γκρίνια, κλάμα και δυσφορία ή θετική ενέργεια και αυτονομία επιλέγετε για το παιδί σας, όταν τα σχολεία ανοίγουν;

Καλή οργάνωση, θετικό  κλίμα και σωστή προετοιμασία είναι τα κλειδιά για να πετύχετε …φυσικά το δεύτερο.

Η προετοιμασία για μια καλή σχολική χρονιά αρχίζει, ΠΡΙΝ ανοίξουν οι πόρτες του σχολείου.  Δεν αρκεί να κάνετε την εγγραφή, να αγοράσετε σχολικά είδη και να βάλετε το ξυπνητήρι για την 1η μέρα στο σχολείο. 

Με λίγη οργάνωση και σωστή προετοιμασία βάζετε τα θεμέλια για ένα θετικό και αισιόδοξο ξεκίνημα!

Πριν διαβάσετε τις υποενότητες που ακολουθούν και σας δίνουν συγκεκριμένες πρακτικές συμβουλές, λάβετε υπόψη τα εξής:

 

  1. Ρουτίνες-Πρόγραμμα

Το πρώτο βήμα για να αποφύγετε γκρίνια και ένταση, όταν το παιδί ξυπνά για το σχολείο, είναι η ΚΑΛΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ! Γι’ αυτό απαιτείται:

α) 1-2 εβδομάδες πριν την έναραξη της σχολικής χρονιάς καλό είναι να βάλετε το παιδί σε μια βασική ρουτίνα ύπνου και πρωινού ξυπνήματος. Συμβουλευτείτε την ενότητα Ρουτίνες: τι, γιατί και πώς για δείτε πώς θα  διαμορφώσετε και θα εδραιώσετε μια ρουτίνα. Επίσης, δείτε στο Πώς θα μάθετε στο παιδί σας ν' ακολουθεί μια ρουτίνα απλούς τρόπους για να βοηθήσετε το παιδί να αυτο-οργανώνεται κάθε πρωί πριν φύγει για το σχολείο.

β) Το προηγούμενο βράδυ:

  • Ετοιμάστε ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ την τσάντα του με τα απαραίτητα (Η τσάντα θα πρέπει να έχει συγκεκριμένη θέση στο παιδικό δωμάτιο για να μην την ψάχνετε κάθε πρωί)
  • Αποφασίσετε ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ τι θα φορέσει στο σχολείο και απλώστε τα ρούχα σε μια καρέκλα στο δωμάτιό του.
  • Μην ξεχνάτε ότι το παιδί θα πρέπει να έχει χορτάσει τον ύπνο του, για να ξυπνήσει ορεξάτο.

 

γ) Το πρωί που θα ξυπνάτε να φροντίσετε να είστε και οι ίδιοι οργανωμένοι. Όταν εσείς τρέχετε πανικόβλητοι και χωρίς σύστημα, το παιδί θα σας ακολουθήσει μοιραία. Γι’ αυτό φτιάξτε και τη δική σας πρωινή ρουτίνα ώστε να αποφύγετε να φτάνετε μέχρι την εξώπορτα και να γυρίζετε 3-4 φορές, για να πάρετε κάτι που θυμηθήκατε τελευταία στιγμή. 

 

2) ΘΕΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑ

Το δεύτερο βήμα για να αποφύγετε γκρίνια και ένταση, όταν το παιδί ξυπνά για το σχολείο, είναι ΤΟ ΘΕΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑ!

  • Να σέβεστε το τρόπο που αρέσει στο παιδί να το ξυπνάτε  (π.χ. Μην εισβάλετε στο δωμάτιο και το ξεσκεπάζεται, όταν βλέπετε ότι έτσι το παιδί νευριάζει, γιατί το μόνο που θέλει είναι να ανοίξετε το παράθυρο και να μπει φως.)
  • Το πρωί που το παιδί ετοιμάζεται να φύγει για το σχολείο, να αποφεύγετε να του κάνετε κριτική για τα μαλλιά του/ντύσιμο κλπ.  Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή, για να λύσετε τέτοιες διαφορές, γιατί δεν θέλετε το παιδί να φύγει για το σχολείο εκνευρισμένο, στενοχωρημένο ή και κλαμμένο.
  • Μια ζεστή αγκαλιά, ένα χαμόγελο και ένα βλέμμα υπερηφάνειας είναι ό,τι χρειάζεται, για να νιώσει αποδοχή και να ξεκινήσει θετικά τη μέρα του. Βεβαίως αποφύγετε τις υπερβολές!!!

 

E.T. © parentbook

 

 Οι πρώτες μέρες στο σχολείο θέτουν τις βάσεις για το πώς θα κυλήσει η σχολική χρονιά σε πολλά επίπεδα.

Τα 3 σημαντικά θέματα που πρέπει να θεμελιώσετε είναι:

 

  • 1ον = Η ρουτίνα του παιδιού, όταν επιστρέφει από το σχολείο στο σπίτι - η μελέτη του στο σπίτι
  • 2ον = Η επικοινωνία με το παιδί
  • 3ον = Η ρουτίνα του παιδιού για τον βραδινό ύπνο και το πρωινό ξύπνημα

 

Με άλλα λόγια αυτό που έχει σημασία στις πρώτες μέρες του σχολείου είναι να βάλουμε το παιδί σε πρόγραμμα και να μιλήσουμε αρκετά μαζί του για αυτά που κάνει και προπαντός για αυτά που νιώθει.

 

  • Σχετικά με το 1ο σημείο θα πρέπει να έχετε υπόψη τα εξής:

Από την 1η κιόλας μέρα που θα πάρετε το παιδί από το σχολείο να του πείτε ότι ερχόμενο στο παιδί θα πρέπει να αφήσει την τσάντα του στο τραπέζι/γραφείο όπου θα μελετά, κατόπιν να πλένει τα χέρια του και να κάθεται για φαγητό. Στη συνέχεια και αφού ξεκουραστεί για 20 λεπτά (όχι βλέποντας τηλεόραση, αλλά χαλαρώνοντας λίγο μαζί σας με ψιλοκουβεντούλα), θα πρέπει να ανοίξει την τσάντα του και να ελέγξει τι έχει σημειώσει στο Πρόχειρό του, ώστε να ετοιμάσει τα μαθήματα της επόμενης μέρας. Ακόμα κι αν το παιδί πηγαίνει Α' Δημοτικού, θα πρέπει να επιμείνετε σε αυτή τη σειρά των ενεργειών και να μην αφήσετε περιθώρια π.χ. το παιδί να πετά την τσάντα δεξιά κι αριστερά, κατόπιν να βλέπει 2 ώρες τηλεόραση και μετά να ανοίγετε εσείς πρώτοι την τσάντα του και να κάθεστε δίπλα του για να ανοίξει τα βιβλία του.

Μην παραλείψετε να διαβάστε την ενότητα "Η μελέτη στο σπίτι", για να δείτε τις συμβουλές μας για το ρόλο των γονιών κατά την καθημερινή προετοιμασία του παιδιού για το σχολείο.

 

  • Σχετικά με το 2ο σημείο:

Είναι σημαντικό από τις πρώτες μέρες κιόλα της σχολικής χρονιάς να εδραιώνετε τρόπους επικοινωνίας με το παιδί σας. Όσο πιο άνετα αισθάνεται το παιδί να σας μιλά για αυτά που κάνει στο σχολείο, τόσο καλύτερα θα μπορείτε να το υποστηρίζετε ειδικά στη φάση προσαρμογής (π.χ. Α' Δημοτικού, αλλαγή σχολείου). Να θυμάστε 2 πράγματα:

(α) η κουβέντα που κάνουμε με το παιδί θα πρέπει να μην επικεντρώνεται μόνο στο τι έμαθε, αλλά να αφορά και στις σχέσεις του με τα υπόλοιπα παιδιά και τις διαδικασίες με τις οποίες μετέχουν στη σχολική ζωή (π.χ.πώς περνούν στο διάλειμμα, με ποια από τα παιδιά τις τάξεις κάνει παρέα). Το βασικό είναι το παιδί να αρχίσει να γίνεται ενεργό μέλος της ομάδας των παιδιών μέσα στην τάξη του και να νιώθει καλά όταν είναι μαζί τους.

(β) η κουβέντα που κάνουμε με το παιδί προϋποθέτει τη διάθεση του παιδιού να μας μιλήσει (στην ουσία να απαντήσει στις ερωτήσεις μας). Μπορούμε να κάνουμε εμείς την αρχή μιλώντας του για το τι κάναμε και πώς κύλησε η μέρα μας (αμβλύνοντας φυσικά όσα μας ταλαιπώρησαν). Όμως, ας έχουμε υπόψη ότι για τα περισσότερα παιδιά και προαντός για τα εσωστρεφή, είναι προτιμότερο να τ' αφήνουμε να χαλαρώσουν πρώτα στο σπίτι και να μην τα βομβαρδίζουμε με ερωτήσεις μόλις επιστρέφουν από το σχολείο.

Επίσης, κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε τις συμβουλές μας για το πώς μπορείτε να δημιουργήσετε στο παιδί τη διάθεση να σας μιλήσει για τη μέρα του στο σχολείο.

 

  • Σχετικά με το 3ο σημείο:

Μπορείτε να (ξανα)διαβάσετε την ενότητα Ρουτίνες: τι, γιατί και πώς για να δείτε πώς θα  διαμορφώσετε και θα εδραιώσετε μια ρουτίνα. Επίσης, δείτε στο Πώς να μάθετε στο παιδί σας ν' ακολουθεί μια ρουτίνα απλούς τρόπους για να βοηθήσετε το παιδί να αυτο-οργανώνεται κάθε πρωί πριν φύγει για το σχολείο.

 

E.T. © parentbook


Το παραμύθι μπορεί να λειτουργήσει πολυδιάστατα.

Το παιδί μέσα από την ιστορία του παραμυθιού το παιδί μαθαίνει για άλλους τόπους κι εποχές, αποκτά κοινωνικές εμπειρίες, βιώνει συναισθήματα, παρακολουθεί και κρίνει χαρακτήρες και συμπεριφορές, συνάγει συμπεράσματα και κατανοεί λογικές σχέσεις.

 

Επομένως, το παραμύθι πέρα από την άσκηση στην κατανόηση του λόγου και τον εμπλουτισμό του λεξιλογίου, βοηθά το παιδί να μάθει να ακούει και να σκέφτεται γι’ αυτό που ακούει. Η καθοδήγηση του γονιού σε αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντική και γίνεται με τις κατάλληλες ερωτήσεις ή απλά σχόλια.

Στις προτάσεις που παρουσιάζουμε παρακάτω, σας δείχνουμε απλές τεχνικές με τις οποίες ακόμα και ένα παραμύθι χιλιοειπωμένο μπορεί να γίνει ένα εργαλείο για να καλλιεργήσουμε στο παιδί την αφηγηματική ικανότητα, τη φαντασία, την ευρηματικότητα και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, την αυτοπεποίθηση και την κριτική ικανότητα.

 

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε 10 απλές τεχνικές που μπορούμε να εφαρμόσουμε για να βάλουμε το παιδί μέσα στη διαδικασία της αφήγησης του παραμυθιού και να χρησιμοποιήσουμε αυτά που θα μας πει για να εμπλουτίσουμε το «κείμενο» του βιβλίου.

 

E.T. © parentbook

--------------------

Κάντε κλικ στο Παραμύθια για να ακούσετε το παραμύθι «Η γέρικη Βελανιδιά» (θα ακούσετε τη δική μου απόπειρα με τις κόρες μου ηλικίας 3,5 και 6 ετών) και θα πάρετε μία γεύση από το πώς «διαβάζουμε τα παραμύθια στο σπίτι μας».

 

Μπορείτε να μας στείλετε προτάσεις, ηχητικά αρχεία ή και βίντεο με τις δικές σας αφηγήσεις στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Πολλές είναι οι φορές που το μόνο που θα θέλατε είναι το πιτσιρίκι σας να μπορούσε έστω για 10 λεπτά να παίξει χωρίς τη δική σας παρουσία δίπλα του. Όσο κι αν αισθάνεστε απέραντη ευτυχία, όταν παίζετε και γελάτε με το παιδάκι σας, υπάρχουν στιγμές (σε όλους συμβαίνει) που θα ευχόσασταν έστω για 10 λεπτά να μπορούσε να ασχοληθεί με κάτι μόνο του, ίσα-ίσα για να κάνετε κι εσείς κάτι δικό σας...

Πολλές φορές είμαστε διατεθειμένοι ακόμη και να αφήσουμε το παιδί να κάνει τη μεγαλύτερη ακαταστασία, προκειμένου να εξασφαλίσουμε 15 λεπτά στα οποία θα μας αφήσει στην ησυχία μας. Το αφήνουμε να βγάλει όλα τα χαρτομάντηλα ή τα μωρομάντηλα να σκίσει τα περιοδικά του/της συζύγου, να ξηλώσει την κουρτίνα ή ακόμα και να ζωγραφίσει τα πόδια μας... αρκεί να μην απαιτήσει να παίξουμε μαζί, ώστε εμείς να μπορέσουμε να μιλήσουμε για 10 λεπτά στο τηλέφωνο/να διαβάσουμε στα πεταχτά τους τίτλους των εφημερίδων/να δούμε τσεκάρουμε το facebook κλπ.

Από την άλλη, όλοι ξέρουμε πως αν τύχει τα παιδιά να μην αποζητούν την παρέα μας, κάτι ύποπτο συμβαίνει. Κάτι κάνουν που δεν θα έπρεπε (π.χ. παίζουν με το βερνίκι των νυχιών, έχουν ανοίξει το laptop, βγάζουν φωτογραφίες από τα άλμπουμ κλπ). Πώς μπορούμε να τα εκπαιδεύσουμε να παίζουν μόνα τους χωρίς να προκαλούν το χάος;

Ας ξεκινήσουμε από το ότι δεν θα πρέπει να αισθάνεστε ενοχή γι’ αυτό. Όχι απλώς γιατί είναι φυσική και δικαιολογημένη η ανάγκη σας, αλλά προπαντός γιατί και για τα παιδιά είναι σημαντικό να μην έχουν μονίμως στο παιχνίδι τους έναν ενήλικα «από πάνω τους».

Το επόμενο ερώτημα είναι κατά πόσο «μπορεί» ένα παιδάκι βρεφικής αλλά και νηπιακής ηλικίας να μάθει να παίζει μόνο του. Η απάντηση είναι ότι και βέβαια μπορεί. Άλλωστε το να παίζει ένα παιδί είναι αυτό που ξέρει να κάνει ούτως ή άλλως. Από βρέφη τα παιδιά μας μπορούν να περνούν καλά με τον εαυτό τους, αφού είναι σε θέση να πιάσουν τα παιχνιδάκια που υπάρχουν κοντά τους. Από 1 έτους πια μπορούν επιπλέον να ξεφυλλίζουν τα βιβλιαράκια που είναι για μωρά, να πατούν τα κουμπάκια στα παιχνίδια κλπ. Για πολλούς η εικόνα ενός γονιού που κάθεται στο χαλί και παίζει τουβλάκια με το παιδί του είναι κατασκεύασμα της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας: όταν οι γονείς είναι πολλές ώρες εκτός σπιτιού, είναι σημαντικό να δεθούν με το παιδί και να παίξουν μαζί του.

Τι γίνεται όμως με το παιδί που είναι όλη μέρα στο σπίτι με τη μαμά; Ειδικά εάν είναι μοναχοπαίδι, το πιθανότερο είναι ότι τόσο ως βρέφος όσο και ως παιδάκι προσχολικής ηλικίας θα είναι κολλημένο στους γονείς και για κάθε παιχνίδι/δραστηριότητα θα λέει «ΜΑΖΙίίί!!!»

Επιπλέον, σκεφθείτε ότι ένα μωρό/παιδάκι 2 ετών μπορεί να απασχοληθεί παρατηρώντας για ώρα π.χ. ένα μυρμήγκι, ενώ μπορεί να του δώσετε ένα σούπερ παιχνίδι και να το αφήσει στην άκρη μέσα σε 5 λεπτά!

Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα θέματα συμπεριφοράς του παιδιού, οι δικές μας επιλογές, στάσεις, επιθυμίες κατευθύνουν τις δικές τους. Έτσι, μπορεί να λέμε «Δεν αντέχω. Το παιδί είναι κολλημένο πάνω μου όλη μέρα», αλλά μπορεί για διάφορους λόγους να μην αφήνουμε το παιδί να παίξει και μόνο του (γιατί είναι αλήθεια πολύ κολακευτικό ο μικρός μας πρίγκηπας ή η πριγκηπέσσα μας να έχει ανάγκη διαρκώς την παρουσία μας). Άλλοτε μπορεί να σκεφτόμαστε ότι έχουμε πολλά να του πούμε και να του μάθουμε και κυρίως να ενισχύσουμε τη γλωσσική του ανάπτυξη την ώρα που παίζουμε μαζί του, ώστε πρέπει να μην αφήσουμε ούτε 5 λεπτά μέσα στη μέρα να πάνε χαμένα.  Ή μπορεί να φοβόμαστε ότι μια αλλαγή στάσης από την πλευρά μας μπορεί να σημαίνει παραμέληση και να πληγώσει το παιδί.  Έτσι, οι περισσότεροι υποκύπτουμε στο πρώτο κλάμα του παιδιού ή τα παρακαλετά να παίξουμε μαζί του.

Όμως, όταν το παιδί παίζει και μόνο του ωφελείται, εφόσον βέβαια οι γονείς έχουν εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις αυτό να γίνεται πρώτον με ασφάλεια (δηλαδή με επίβλεψη) και δεύτερον όχι καθ’υπερβολή.

Πρέπει λοιπόν να έχουμε υπόψη μας ότι υπάρχουν 4 βασικοί λόγοι για τους οποίους είναι σημαντικό το παιδί να παίζει και μόνο του:

  1. Αναπτύσσει τη δημιουργικότητά του
  2. Γίνεται πιο αυτόνομο. Αργά ή γρήγορα θα έρθει η στιγμή που θα πρέπει να μείνει μόνο του... και τότε;
  3. Ως ενήλικας το παιδί θα είναι πιο ευτυχισμένο και ισορροπημένο, έχοντας αναπτύξει από μικρό ενδιαφέροντα/χόμπι για δημιουργική απασχόληση.
  4. Εξασφαλίζεται τη δική σας ψυχική ηρεμία που είναι απαραίτητη για να έχετε ουσιαστική αλληλεπίδραση με το παιδί.

Όταν το παιδί συνηθίζει να παίζει μόνο του το βοηθάμε κατά πρώτον να μην εξαρτάται από τη δική μας παρουσία. Έτσι, το ενδυναμώνουμε και το βοηθάμε να μπορεί να αντιμετωπίζει πιο θετικά την απουσία μας και αργότερα τον αποχωρισμό προκειμένου να πάει παιδικό σταθμό και φυσικά σχολείο.

Το να μάθει να μας αποχωρίζεται ή έστω να μην απαιτεί τη δική μας διαρκή προσοχή και ενασχόληση μαζί του σημαίνει όχι απλώς ανεξαρτησία αλλά ικανότητα να αντλεί χαρά από μέσα του. Μαθαίνει να αντλεί χαρά από την ενασχόληση με κάτι που έχει επιλέξει αλλά και από την προσπάθεια να κάνει κάτι μόνο του.

Επίσης, μεγαλώνοντας το παιδί θα μπορεί να αντιμετωπίσει με ωριμότητα και δημιουργικότητα τον χρόνο με τον εαυτό του. Θα βρίσκει ενδιαφέροντα πράγματα να κάνει, ενώ θα απολαμβάνει περισσότερο την αλληλεπίδραση με τους άλλους γιατί δεν θα τη βιώνει ως εξάρτηση. Επιπλέον, ο χρόνος αυτός είναι η προπαρασκευή για το χρόνο που το παιδί θα πρέπει να περνά στο δωμάτιό του για να ασχοληθεί με τη μελέτη του για το σχολείο.

  • Δείτε πώς μαθαίνουμε στο παιδί να παίζει μόνο του από την ηλικία των 2 ετών και μετά. Κάντε κλικ ΕΔΩ.
  • Εάν το παιδί σας είναι μεγαλύτερο των 3 ετών και ακόμα δεν έχετε καταφέρει να παίζει μόνο, διαβάστε μια απλή τεχνική ΕΔΩ.

 

Να θυμάστε ότι η εύκολη λύση του να αφήσουμε το παιδί μπροστά στην τηλεόραση, για να κερδίσουμε λίγα λεπτά με τον εαυτό μας, έχει πολλές αρνητικές συνέπειες μεταξύ των οποίων ότι το παιδί δεν μετέχει ενεργά σε κάτι αλλά είναι παθητικός δέκτης.

Συμβουλευτείτε και την Ενότητα Παιδί και TV

 

Ε.Τ. © parentbook

Η υπομονή και η ικανότητα του παιδιού να διαχειρίζεται την ανυπομονησία του είναι αρετές σημαντικές για τη σχολική ζωή του, πόσο μάλλον την ενήλικη. Δεδομένου ότι στη ζωή υπάρχουν πάντα πρακτικοί ορισμοί και δεν είναι εφικτό να γίνονται όλα τη στιγμή που τα θέλουμε, η υπομονή είναι όχι απλώς αρετή αλλά χρήσιμη για τη ζωή  δεξιότητα.

 

Τι μπορούμε να κάνουμε ξεκινώντας από το τέλος της βρεφικής και την αρχή της  προσχολικής ηλικίας προκειμένου να μάθουμε στο παιδί μας τη σημασία και το νόημα της υπομονής;

Πριν προχωρήσουμε, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι οι πρωταρχικές και άμεσες ανάγκες του παιδιού [π.χ. φαγητό, ύπνος, τουαλέτα] ΔΕΝ ενδείκνυνται για να επιχειρήσουμε να διδάξουμε στο μικρό παιδί να περιμένει. Αυτές τις ανάγκες πρέπει να τις ικανοποιούμε άμεσα.

 

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε 7 τρόπους να μάθετε το παιδί σας να περιμένει στο σπίτι/στην ουρά/στο αυτοκίνητο.

 

 

Ε.Τ. © parentbook

 

----------------------------------------

Για τα παιδιά ηλικίας 5 ετών και άνω, η ικανότητα να περιμένουν υπομονετικά αλλά και να διαχειρίζονται σωστά το χρόνο τους συνδέεται με το να μάθουν να "διαβάζουν την ώρα". Έτσι, είναι πολύ συνηθισμένο ένα παιδί που του λέμε ότι θα φύγουμε να πάμε στο πάρτι στις πέντε το απόγευμα, να μας ρωτάει κάθε 5 λεπτά "Τώρα είναι πέντε το απόγευμα; Πότε θα είναι;"

Το ρολόι που σας προτείνουμε είναι στην ουσία 3 παιχνίδια που το παιδί μπορεί να παίξει μόνο του ή με άλλους 5 παίκτες. Παίζοντας μαθαίνει την ώρα «ακριβώς», «και μισή» και τα λεπτά, τη μαθαίνει ψηφιακά αλλά και με δείκτες, πρωί και βράδυ.

Με το παιχνίδι αυτό βοηθάτε το παιδί ν ' αναπτύξει την αίσθηση του χρόνου και το συσχετισμό των αριθμών.

Η συσκευασία περιέχει: 1 ρολόι, 27 κάρτες με ρολόγια και οδηγίες. Για 1 έως 6 παίκτες, 4-9 ετών.

Το parentbook έχει εξασφαλίσει έκπτωση 20% για για το συγκεκριμένο προϊόν για όσους από τους φίλους μας ενδιαφέρονται να τα παραγγείλουν μέσα από το eshop του fotonio.gr:

http://www.fotonio.gr/store/viewItem.asp?idProduct=2146&vd=

Για να λάβετε έκπτωση 20% από το fotonio.gr, θα πρέπει να κάνετε το εξής απλό: Στείλτε μας μήνυμα στη διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. αναφέροντάς μας τον κωδικό προϊόντος, π.χ. «fotonio - 022-24442» και εμείς θα σας στείλουμε έναν μοναδικό εκπτωτικό κωδικό. Χρησιμοποιήστε αυτόν τον κωδικό κατά την παραγγελία σας στο fotonio.gr και θα σας γίνει έκπτωση 20% στο συγκεκριμένο προϊόν. Μπορείτε ακόμη να δώσετε αυτόν τον εκπτωτικό κωδικό στο fotonio (τηλ. 210.92.49.292 ή στο Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)
 
Εάν δεν είστε ήδη μέλος του parentbook, κάντε εγγραφή χρήστη. Η εγγραφή είναι δωρεάν και δεν συνεπάγεται καμία οικονομική επιβάρυνση. Με αυτήν θα μπορείτε να λαμβάνετε τα νέα μας και τις προσφορές μας και να εξασφαλίσετε ακόμα περισσότερα προνόμια στο μέλλον.

 

 

Τι γίνεται, όταν το παιδάκι σας (από 2 έως 5 ετών) εκφράσει την άρνησή του χτυπώντας;

Του λέτε για παράδειγμα ότι δεν μπορεί να φάει κι άλλο παγωτό και αυτό με θυμό σηκώνει το χέρι του και σας χτυπά.

 

Το πρώτο πράγμα που οι περισσότεροι γονείς κάνουμε σε μια τέτοια περίπτωση – ειδικά εάν αιφνιδιαστούμε, γιατί το παιδί δεν συνηθίζει ν’ αντιδρά έτσι – είναι να βάλουμε το παιδί αμέσως τιμωρία, για να μην το ξανακάνει.

Μία άλλη αυτόματη σχεδόν αντίδραση είναι να του δώσουμε και μεις με τη σειρά μας μια ξυλιά στον ποπό ή στο χέρι, όχι τόσο για να το τιμωρήσουμε όσο για να του δείξουμε ότι αυτό που έκανε πονάει και δεν είναι σωστό. Ενδεχομένως την ίδια στιγμή να πούμε στο παιδί «Δεν χτυπάμε κανέναν, επειδή δεν μας αρέσει αυτό που μας λέει.». Ωστόσο, με μια τέτοια αντίδραση στην ουσία αναιρούμε αυτό ακριβώς που θέλουμε να του διδάξουμε, δηλαδή να μην χτυπάει τους άλλους. Ειδικότερα, δημιουργούμε στο παιδί σύγχυση (δεν ξέρει δηλαδή αν τελικά χτυπάμε ή δεν χτυπάμε άλλους) ή – το πιθανότερο - του δίνουμε το μήνυμα ότι ‘‘χτυπάμε όταν είμαστε σε θέση ισχύος’’.

Πριν απ’ όλα λάβετε υπόψη ότι είναι αναμενόμενο ένα παιδί αυτής της ηλικίας να συμπεριφερθεί με τρόπο που δεν θεωρείται σωστός και επιθυμητός, καθώς τώρα είναι που μαθαίνει και προσπαθεί να καταλάβει τον κόσμο και τους άλλους. Βιώνει καταστάσεις όπου έρχεται αντιμέτωπος με τα θέλω των άλλων και με τα πρέπει που έχουμε θέσει για να συνυπάρχουμε αρμονικά. Κατ’ ανάγκη λοιπόν θα δοκιμάσει και μη ενδεδειγμένους τρόπους μέχρι να μάθει τι επιτρέπεται και τι όχι.

Επιπλέον, όσο το παιδί είναι μικρό και δεν έχει κατακτήσει τον προφορικό λόγο, είναι λογικό να εκφράζει τα συναισθήματά του με τη φυσική επαφή. Οπότε χτυπώντας κάποιον εκφράζει θυμό, δυσαρέσκεια ή ακόμα και μεγάλη χαρά (!). Π.χ. ένα 2χρονο παιδάκι χαίρεται την παρέα ενός άλλου παιδιού και από χαρά ορμά πάνω του και του τραβά τα μαλλιά.

Άλλωστε και εμείς οι γονείς μερικές φορές παίζουμε λίγο πιο επιθετικά με τα παιδιά μας (τα ζουλάμε, τα τσιμπάμε, τους κάνουμε λαβές). Εμείς φυσικά ξέρουμε το όριο και δεν τα πληγώνουμε, εκείνα όμως παίρνουν το μήνυμα ότι χάριν παιγνιδιού με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, μπορούμε να γίνουμε και λίγο πιο επιθετικοί.

Ωστόσο, το βασικότερο που πρέπει να έχουμε υπόψη είναι ότι πέρα από το να ζητήσουμε άμεσα από το παιδί να σταματήσει να χτυπά άλλους, το ζητούμενο είναι να το βοηθήσουμε να αναπτύξει δεξιότητες αυτοελέγχου και επικοινωνίας που θα του είναι χρήσιμες στη σχολική και την ενήλικη ζωή του. Γι’ αυτό σας προτείνουμε 6 τρόπους αντίδρασης. Κάντε κλικ ΕΔΩ για να τους διαβάσετε!

 

Είναι ακόμη πιθανό γύρω στην ηλικία των 5-6 ετών κι ενώ το παιδί δεν συνηθίζει να χτυπά άλλους, κάποια στιγμή να σηκώσει χέρι στους γονείς, για να εκφράσει το θυμό του για την άρνησή τους να ανταποκριθούν σε κάποια επιθυμία του. Στη φάση αυτή το παιδί αισθάνεται εκνευρισμό που αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να σας επιβάλει το "θέλω" του, ενώ πρέπει να υποχωρεί στο δικό σας "πρέπει". Σε αυτή την περίπτωση βοηθά ν' ακολουθείτε την πρακτική που παρουσιάζουμε στο "Πειθαρχημένα παιδιά χωρίς καβγάδες", ώστε το παιδί να μάθει να αυτοπειθαρχεί παρά υπακούει σε εντολές.

 

Ε.Τ. © parentbook

 

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ INSTAGRAM

PARENTBOOK.GR

Μια μοντέρνα οικογένεια βάφει τα στερεότυπα με το χρώμα που της ταιριάζει. 

Το parentbook.gr είναι μια ιστοσελίδα για όλες τις οικογένειες. Εκείνες που έχουν παιδί, εκείνες που βιώνουν εγκυμοσύνη, δεν έχουν παντρευτεί, εκείνες που δεν θα παντρευτούν ποτέ. Γονείς, singles, κατοικίδια, όλοι μια παρέα εδώ, επιλέγουμε το χρώμα που μας ταιριάζει…

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει για εσάς την καλύτερη εμπειρία. More details…