×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 1168
JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 1170

Η ομιλία του μαραθωνοδρόμου Νάσου Κτωρίδη στην τελετή Αποφοίτησης των μεταπτυχιακών φοιτητών του Πανεπιστημίου Κύπρου στις 10 Φεβρουάριου 2012, μια ομιλία ενός επιτυχημένου επιχειρηματία που ανακάλυψε το τρέξιμο και άλλαξε η ζωή του προς το καλύτερο.

----------------------------------

Ο Δρόμος! Συνηθίζουμε να λέμε, συνήθως εμείς οι πιο μεγάλοι, “Άντε και εσύ να βρεις το δρόμο σου”. Που πάει να πει, άντε βιάσου να μας μοιάσεις, άντε βάλε το βαγόνι της ζωής σου στις δικές μας ράγες και ακολούθα το συρμό. Και να η σειρά της ζωής σας σε δώδεκα δευτερόλεπτα. Γεννιέσαι, δίνεις την πρώτη σου συνέντευξη για να σε δεχτούν στο… νηπιαγωγείο, μετά δημοτικό και φροντιστήρια, μετά γυμνάσιο – λύκειο και φροντιστήρια, μετά στρατός, σπουδές, αποφοίτηση, το πρώτο αυτοκίνητο, δουλειά, αρραβώνας, το πρώτο σπίτι, γάμος, καλά γεννητούρια, τα παιδιά παντρεύονται και μετά; Και μετά ζωή σε λόγου μας. Με αυτή τη σειρά, με αυτό το περιεχόμενο.

Πριν τρεις περίπου μήνες υπαίθρια αφίσα που διαφήμιζε έκθεση καριέρας έγραφε τα επαγγέλματα του γιατρού, του δικηγόρου, του λογιστή και κάποια άλλα “πρέποντα” επαγγέλματα. Καμιά αναφορά σε ζωγράφους, ηθοποιούς, μουσικούς και φυσικά ούτε σε υδραυλικούς, ξυλουργούς, γεωργούς. Ούτε λόγος για ποιητές και εξερευνητές. Καταπληκτικό! Τρομακτικό! Σε μια εποχή όπου αναζητούνται λεωφόροι δημιουργικότητας και διαφορετικότητας εμείς ως κοινωνία σας προσφέρουμε όλο κι όλο ένα στενό, πολύ-περπατημένο μονοπάτι δύο αιώνων.

Ο δρόμος του καθενός μας δεν είναι εκεί έξω αλλά εδώ μέσα και από την πρώτη μέρα που γεννιόμαστε μας περιμένει να τον ανακαλύψουμε. Πώς; Τι εξάπτει την περιέργειά σας, τι κινητοποιεί τη φαντασία σας, τι κάνει το χρόνο σας να πετά; Κλείστε τα αυτιά σας στις σειρήνες της συμβατικής επιτυχίας και αφουγκραστείτε την καρδιά σας. Έχετε ταλέντα μοναδικά. Τιμήστε τα, αξιοποιήστε τα! Εδώ γεννιέται η ευτυχία σας. Εδώ ανθίζει το μεγαλείο σας. Εδώ βρίσκεται ο πραγματικός σας πλούτος.

Αλλά προσοχή! Η αριστεία σε ό,τι και αν διαλέξετε στη ζωή σας δεν είναι δρόμος ταχύτητας. Είναι Μαραθώνιος! Είναι δρόμος αντοχής. Θα σας ζητήσει τεράστια αποθέματα ενέργειας, σωματικής, ψυχικής, πνευματικής. Και τα αποθέματα συσσωρεύονται μόνο με την συνεχή εξάσκηση. Απαιτεί αταλάντευτη πίστη στον στόχο ακόμα και όταν αυτός είναι αθέατος χιλιόμετρα μακριά. Δεν έχει συντόμια. Κάθε εκατοστό ζητά την παρουσία σας. Κάθε χιλιόμετρο ζητά να δώσεις ό,τι έχεις και ακόμα περισσότερο ό,τι δεν έχεις. Θέλει ισχυρή αυτοπειθαρχία για να κρατήσεις τον ρυθμό σε ανηφόρες και κατηφόρες. Να ανοιχτείς στα συναισθήματά σου αλλά η θέληση σου να επικρατήσει. Χρειάζεται ισχυρή δόση αυτογνωσίας για να συνεχίσεις το δρόμο ακόμα και όταν νομίζεις ότι δεν σου έμεινε άλλη δύναμη. Και δεν έχει σημασία αν τερμάτισαν άλλοι πριν από σένα γιατί εσύ διάβηκες το δικό σου μοναδικό δρόμο, αντιμετώπισες τους δικούς σου δαίμονες, πάλεψες τις δικές σου τρικυμίες. Και νίκησες!

....

Όταν ο δρόμος γίνεται ανηφορικός δεν κοιτάζεις την κορυφή. Απλώς γυρίζεις τα μάτια κάτω. Αυτό είναι! Δεν σε νοιάζει πόσο μακρύς και πόσο απότομος είναι ο ανήφορος, απλώς η προσοχή σου εστιάζεται μόνο στο βήμα μπροστά σου. Και ξαφνικά, ως διά μαγείας το ανήφορο εξαφανίζεται, το οδόστρωμα γίνεται επίπεδο. Γιατί ανήφορος υπάρχει μόνο όταν το συγκρίνεις με τη θέση που βρίσκεσαι τώρα. Όπως όλα στη ζωή είναι παιγνίδι του μυαλού. Δοκιμάστε το. Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε αντιμέτωποι με μια δυσχέρεια στη ζωή σας ξεχάστε το μέγεθος της. Απλώς φροντίστε όλο κι όλο για το επόμενο βήμα. Κάντε το. Ένα βήμα τη φορά και κατακτάτε οποιοδήποτε πρόκληση-βουνό έρθει στο δρόμο σας.

Α! Ακόμα κάτι για τις ανηφόρες. Τα πόδια καταπονούνται, κουράζονται. Είναι εδώ που η βοήθεια έρχεται από… τα χέρια! Αν τα κρατάς σφιχτά στο σώμα σου τότε τα πόδια είναι μόνα τους, βαρετά και ασήκωτα. Αν όμως τα χέρια αρχίσουν να κινούνται πιο ζωηρά μεταδίδουν τον παλμό τους σε όλο το σώμα. Ξαφνικά τα πόδια κερδίζουν ισχύ και ενέργεια. Μια πραγματικά υπέροχη αλληγορία που μου θυμίζει δύο ισχυρές αξίες στη ζωή μου. Φιλία και Ακεραιότητα! Στον πρώτο μου Μαραθώνιο, στην κλασική διαδρομή της Αθήνας, μετά το τριακοστό χιλιόμετρο οι πόνοι στα γόνατα μου ήταν πλέον αφόρητοι. Κάθε βήμα και μια διαπεραστική σουβλιά. Έξι χιλιάδες σουβλιές μέχρι τον τερματισμό θα ήταν αδύνατον να τις αντέξω αν δεν είχα την ενθάρρυνση και την υποστήριξη τριών φίλων μου. Θα μπορούσαν να προχωρήσουν. Τερματίσαμε μαζί, χέρι, χέρι. Μια από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της ζωής μου. Διαλέξτε τους φίλους σας προσεκτικά και χωρίς άλλα κίνητρα παρά μόνο την αγάπη και την αποδοχή. Οι φίλοι μάς δίνουν δύναμη στις προκλήσεις και νόημα στις χαρές μας.

Και η δεύτερη αξία; Ακεραιότητα. Στην καθημερινότητά μου ελέγχω αν οι πράξεις, οι συμπεριφορές μου συμφωνούν με τις αξίες μου. Δεν με ενδιαφέρει ο Παράδεισος αύριο. Διεκδικώ όμως την καλή ζωή τώρα, χωρίς εκπτώσεις, χωρίς συμβιβασμούς.

Όλοι οι δρομείς, ιδιαίτερα του Μαραθωνίου μιλάνε για τον λεγόμενο “τοίχο”. Περίπου στο τριακοστό χιλιόμετρο. Βιολογικά μένεις από ενέργεια. Σε όλο το κορμί σου εκατομμύρια μυρμήγκια, τα πόδια σου μολύβι, οι πνεύμονες σου παίρνουν φωτιά και μια φωνή μέσα σου σφυροκοπά “σταμάτα, δεν αντέχω άλλο”. Η φωνή της αυτοσυντήρησης σού λέει να παραδοθείς. Μια άλλη όμως φωνή περιμένει να την ακούσεις. Η θέληση. Μόνο που για να μπορέσεις να την ακούσεις πρέπει να την ασκήσεις πολλές φορές προηγούμενα. Αυτή σου λέει προχώρα, μην σταματάς, ακόμα ένα βήμα, και μετά το επόμενο μέχρι το μυαλό να ηρεμήσει και να αναλάβει ο νους του σώματος με τις φανταστικές του δυνάμεις. Και ο τοίχος υποχωρεί, εξαφανίζεται. Είναι εκεί που ανακαλύπτεις ότι το μυαλό σου είναι προγραμματισμένο να μένει μέχρι το σύνορο της άνεσης του. Αυτό το όριο δεν είναι δικό μας. Το κληρονομήσαμε από την εκπαίδευσή μας στην οικογένεια, στα σχολεία και την κοινωνία. Στο δρόμο σας θα βρείτε πολλούς τοίχους. Πόσο αξεπέραστοι θα είναι θα εξαρτηθεί από την δύναμη της θέλησή σας.

Ορισμένοι λένε ότι η κλίμακά τους είναι από το 1 μέχρι το 10 ή από εδώ ίσαμε εκεί. Αναρωτιέμαι γιατί να έχουμε κλίμακα με όρια. Γιατί να έχουμε κλίμακα έτσι και αλλιώς. Γιατί να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τον οποιοδήποτε ή αυτό το έργο με τα προηγούμενα. Προσωπικά δίνω στον εαυτό μου το δικαίωμα να είναι ελεύθερος από τις εμπειρίες άλλων ανθρώπων ή ακόμα και τις δικές μου. Δίνω στον εαυτό μου το δικαίωμα να κάνει το κάθε τι σαν πως και γίνεται για πρώτη φορά.

Και κάτι τελευταίο. Την στιγμή που θα πείτε ότι θα τρέξετε τον Μαραθώνιο της ζωής σας μην περιμένετε χειροκρότημα.

Όταν πριν πέντε χρόνια είπα ότι θα τρέξω Μαραθώνιο. Κάποιοι φίλοι με κοίταξαν παράξενα και ευγενικά δεν είπαν τίποτα. Τώρα μετά από τρεις Μαραθωνίους όταν τους λέω ότι θα τρέξω το Μαραθώνιο… στο Βόρειο Πόλο απλώς ρωτάνε “Πότε”. Τώρα όταν λέω ότι εργάζομαι για να γίνει η Κύπρος ενεργειακή γέφυρα μεταξύ Ευρώπης και Ασίας με το μακρύτερο υποθαλάσσιο καλώδιο, στο μεγαλύτερο βάθος με τη μεγαλύτερη ισχύ που έγινε ποτέ στον κόσμο ακόμα και οι πιο καχύποπτοι αναμένουν το επόμενο βήμα. Αν διεκδικήσετε κάτι που ξεφεύγει από τα αναμενόμενα, θα ξαφνιάσετε κόσμο και εμείς ως ανθρώπινο είδος προτιμάμε την ασφάλεια του οικείου. Και τότε θα σας πούμε “παράξενους” ή και “τρελούς”. Να παρακαλάτε να σας πουν “παράξενους” αυτός είναι τίτλος τιμής ο οποίος συναγωνίζεται σε σημαντικότητα το “άνθρωπος”. Προχωρήστε! Έχουμε ανάγκη από το δρόμο σας.

Αγαπητοί φίλοι αποφοιτάτε και δεν έχετε καμιά εγγύηση για την επαγγελματική σας αποκατάσταση. Η δημόσια υπηρεσία δεν προσλαμβάνει. Το ίδιο και ο επόμενος ελκυστικός εργοδότης. Οι ημικρατικοί και ο αμέσως επόμενος. Οι τράπεζες. Οι αμοιβές είναι χαμηλές και στάσιμες.

Υπέροχα!

Έτσι δεν θα χρωστάτε χάρη σε κανένα μας για βόλεμα. Θα χρειαστεί να πατήσετε στα πόδια σας, να ψάξετε μέσα σας για το τι εξάπτει τη δική σας φαντασία, τι ζωντανεύει την περιέργεια σας και να στρώσετε το δικό σας δρόμο. Το δρόμο της αριστείας σας.

Αγαπητοί απόφοιτοι η ζωή είναι σύντομη και απρόβλεπτη. Πρώτη φορά το συνειδητοποίησα στην εφηβεία μου. Η μητέρα μου ένας ευγενικός, καλόκαρδος άνθρωπος και με ωραία αισθήματα. Μου ζήτησε στις 11 του Αυγούστου το 85 να την αγκαλιάσω και να την φιλήσω στην παρουσία άλλων. Ο έφηβος δηλαδή εγώ ντράπηκε και δεν το έκανε. Χωρίς να το γνωρίζω ήταν η τελευταία φορά που θα την έβλεπα. Τρείς μέρες μετά η μητέρα μου δυστυχώς πέθανε. Δεν υπήρξε επόμενη φορά.

Η ζωή είναι σύντομη. Πολύ σύντομη για να αναβάλουμε να τη ζήσουμε στην πληρότητά της, εδώ και τώρα. όπως εμείς θέλουμε. Πολύ σύντομη για να μην κλάψουμε και να γελάσουμε, τώρα. Πολύ σύντομη για να μην αγκαλιάσουμε, να μη φιλήσουμε, να μην αγαπήσουμε, τώρα! Πολύ σύντομη για να μην εργαστούμε με πάθος και να παίξουμε με πάθος, τώρα.

Γίνετε, μείνετε παράξενοι και περίεργοι.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ 9. ΜΑΘΑΙΝΩ ΤΟΝ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟ ΤΟΥ 9 ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΑ ΧΕΡΙΑ. ΑΠΛΟΣ , ΕΥΚΟΛΟΣ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ. ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΡΟΠΑΙΔΕΙΑΣ ΜΕ ΟΠΤΙΚΑ ΕΡΕΘΙΣΜΑΤΑ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ. ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΡΙΖΑ.

Βιβλίο Ιστορίας της Δ΄ Δημοτικού

Ενότητα 2η - Κεφάλαιο 9ο

(κείμενο, σημαντικοί όροι, παραθέματα, ερωτήσεις)

Βιβλίο Ιστορίας της Δ΄ Δημοτικού

Ενότητα 2η - Κεφάλαιο 8ο

(κείμενο, σημαντικοί όροι, παραθέματα, ερωτήσεις)

Βιβλίο Ιστορίας της Δ΄ Δημοτικού

Ενότητα 2η - Κεφάλαιο 7ο

(κείμενο, σημαντικοί όροι, παραθέματα, ερωτήσεις)

Βιβλίο Ιστορίας της Δ΄ Δημοτικού

Ενότητα 2η - Κεφάλαιο 6ο

(κείμενο, σημαντικοί όροι, παραθέματα, ερωτήσεις)

Βιβλίο Ιστορίας της Δ΄ Δημοτικού

Ενότητα 2η - Κεφάλαιο 5ο

(κείμενο, σημαντικοί όροι, παραθέματα, ερωτήσεις)

Βιβλίο Ιστορίας της Δ΄ Δημοτικού

Ενότητα 1η - Κεφάλαιο 3ο

(κείμενο, σημαντικοί όροι, παραθέματα, ερωτήσεις)

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ INSTAGRAM

PARENTBOOK.GR

Μια μοντέρνα οικογένεια βάφει τα στερεότυπα με το χρώμα που της ταιριάζει. 

Το parentbook.gr είναι μια ιστοσελίδα για όλες τις οικογένειες. Εκείνες που έχουν παιδί, εκείνες που βιώνουν εγκυμοσύνη, δεν έχουν παντρευτεί, εκείνες που δεν θα παντρευτούν ποτέ. Γονείς, singles, κατοικίδια, όλοι μια παρέα εδώ, επιλέγουμε το χρώμα που μας ταιριάζει…

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει για εσάς την καλύτερη εμπειρία. More details…